Jethro Mortier

Modern Architecture Luxury Villa 'MAHINA'

2010-12-09T01:16:00.000-08:00

De teerlingen zijn geworpen

2010-06-13T17:58:00.000-07:00

Groen! in 0ost-Vlaanderen
7.36% voor de Kamer (+0.14%)
6.57% voor de Senaat (+1.12%)

kanton Gent:
14.28% voor de Kamer (+1.35%)
12.63% voor de Senaat (+1.32%)

en bedankt voor de 851 mensen die me een voorkeursstem hebben gegeven!

Kan ik iemand die bij de opvolgers staat in het parlement stemmen?

2010-06-12T10:43:00.000-07:00

Kan ik iemand die bij de opvolgers staat in het parlement stemmen?
Opvolgers komen pas in beeld wanneer een gekozen kandidaat zijn zitje opgeeft. Dat kan door ziekte of overlijden, maar meestal omdat hij/zij besluit zijn zitje niet op te nemen of minister wordt. U kunt wel iemand die laag staat bij de opvolgers omhoog duwen door voorkeurstemmen, zodat hij/zij meer kans maakt om ooit naar het parlement te gaan. In de praktijk komen heel veel opvolgers in het parlement. Een stem is dus zeker niet nutteloos.

dus kleuren maar dat bolletje onderaan op lijst 13 van Groen! (8ste opvolger voor de Kamer in Oost-Vlaanderen)

Waarom Groen! stemmen? 6x daarom

2010-06-11T10:33:00.000-07:00

6 redenen om op Groen! te stemmen
door Groen!

Er zijn meer dan genoeg redenen om zondag 13 juni op Groen! te stemmen. Wij geven u alvast de zes voornaamste redenen: omdat dialoog tot oplossingen leidt, om slim te investeren en rechtvaardig te besparen, om een sociaal en warm beleid te garanderen, om terug een integere politiek te krijgen, omdat klimaat en milieu belangrijk zijn, en om jobs in een duurzame economie te creëren. We rekenen op u.

6 redenen om op Groen! te stemmen

1. Omdat dialoog tot oplossingen leidt
Groen! kiest als enige partij echt voor dialoog. Al bijna 30 jaar werken wij samen met Ecolo. Terwijl de regeringspartijen ruzie maakten, dienden wij samen meer dan 156 wetsvoorstellen in. Dialoog en samenwerking over de taalgrens heen is de enige weg naar een win-winsituatie voor beide gemeenschappen.

2. Om slim te investeren en rechtvaardig te besparen
Groen! wil het debat over de Belgische begroting niet alleen aan de rechtse partijen Open VLD en N-VA overlaten die alleen kil willen besparen. Als enige progressieve partij presenteerden wij een begrotingsplan om slim te investeren en rechtvaardig te besparen.

3. Om een sociaal en warm beleid te garanderen
Groen! is uw garantie op een sociaal en warm beleid. Terwijl anderen blind besparen, leggen wij een berekend en betaalbaar voorstel op tafel om de laagste leeflonen op te trekken boven de armoedegrens. De werkende mensen mogen niet nog meer belast worden. Daarom verlagen we de lasten op arbeid en stellen we een vermogenswinstbelasting in voor mensen met meer dan 1,8 miljoen euro. De grootste schouders dragen de zwaarste lasten.

4. Om terug een integere politiek te krijgen
Groen! is een ongebonden partij. Politici die zetelen in raden van bestuur van grote banken en multinationale bedrijven vermengen het algemeen belang met snel winstbejag. Wij zijn de enige partij die met recht en rede kan zeggen dat we niet aan brulpolitiek doen, maar volop gaan voor integere politiek.

5. Omdat klimaat en milieu belangrijk zijn
Groen! is de enige partij die consequent en op alle niveaus meer inspanningen eist om ons klimaat te beschermen. Wij leggen de noodzakelijke link tussen ecologie, economie, gezondheid en de toekomst.

6. Om jobs in een duurzame economie te creëren
Groen! wil een economie die in de toekomst nog leefbaar kan zijn door veel beter rekening te houden met mens en milieu. We willen verstandig omgaan met natuurlijke rijkdommen, besparen op petroleumdollars, niet langer de planeet vervuilen en zorgen voor meer levenskwaliteit voor alle mensen. En dat levert dan ook nog eens tienduizenden jobs op. Van een win-win gesproken.

Ontdek hier de kandidaten van Groen! voor de vervroegde federale verkiezingen van 13 juni 2010.

* Kamer van Volksvertegenwoordigers
o Kieskring Antwerpen
o Kieskring Oost-Vlaanderen
o Kieskring West-Vlaanderen
o Kieskring Leuven
o Kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde
o Kieskring Limburg
* Senaat

Ben je op zoek naar het verkiezingsprogramma, dan kan je doorklikken naar het overzicht van ons volledige verkiezingsprogramma of vind je hier de samenvatting van ons programma terug.

Wil je meer info ivm het geven van een volmacht, via deze link vind je alle informatie om je stem via volmacht te laten gelden.

Wil je onze affiches en ons eindbeeld bewonderen, dan vind je die via deze link.

Groen! Positieve Energie voor 13 juni 2010

Vlaams is helaas nog altijd rechts...

2010-06-09T17:46:00.000-07:00

Wie Vlaams wil stemmen, maar economisch links, heeft een probleem, stellen RIK COOLSAET en JOHN VANDAELE vast. N-VA, LDD en Vlaams Belang staan immers niet meteen symbool voor sociale herverdeling.

Bart De Wever (N-VA) is een briljant tacticus. Alles laat voorzien dat hij een oude wet in verkiezingscampagnes gaat waarmaken: wiens thema men bespreekt, diens succes men garandeert. Maar zoals socioloog Luc Huyse al vaker schreef: een communautaire botsing kan een ander gevecht camoufleren. Als je de verkiezingsprogramma's analyseert, stel je vast dat dit vandaag niet anders is: de V-partijen — N-VA, Vlaams Belang en LDD — stellen maatregelen voor die leiden tot meer inkomensongelijkheid.

Bij de andere partijen is dat niet zo of is eerder het omgekeerde het geval. Ondanks de oproep van de Gravensteengroep blijven de V-partijen rechts. In die zin kun je zeggen dat de V-partijen van de staatshervorming gebruik willen maken om een ander Vlaanderen met minder sociale zekerheid en meer ongelijkheid tot stand te brengen.

In tegenstelling tot wat velen denken, is de Belgische crisis een uiting van een mondiaal mal de vivre. In vele landen leeft vandaag een identitaire crisis en zijn de burgers ‘boos' — zo leren ons internationale peilingen. Waarheen men de ogen ook wendt, overal is de revolte van de welgestelde deelstaten die de last van de solidariteit niet langer willen torsen.

V-partijen

Bij LDD is het al sinds haar oprichting duidelijk: de partij ijvert voor een vlaktaks die rijk en arm aan hetzelfde belastingtarief onderwerpt. Voor wie al een laag tarief heeft, verandert er niks. Enkel voor de hogere inkomens dalen dan de belastingen. Dat vergroot uiteraard de inkomensongelijkheid.

Het N-VA-programma is minder radicaal, maar bevat eveneens maatregelen die de inkomensongelijkheid direct vergroten. Zo wil N-VA de plafonds in de uitkeringen afschaffen: wie een hoog loon had, zou daardoor ook navenant hoge werkloosheidsuitkeringen en vooral pensioenen ontvangen, iets wat nu door de plafonds wordt beperkt. De partij wil ook dat het topbelastingtarief van 50 procent voortaan een kleinere groep mensen treft. Beide maatregelen kosten de overheid/sociale zekerheid geld en maken hen minder herverdelend door meer geld naar rijkere burgers toe te schuiven. Het is opmerkelijk dat zowel N-VA als LDD vinden dat rijkere mensen meer moeten krijgen, of minder moeten bijdragen, ondanks de enorme besparingen die ons te wachten staan.

Denkt de N-VA aan enkele cadeaus voor de hogere inkomens, dan lijkt de partij de economisch zwakkeren net iets harder te willen aanpakken. We moeten natuurlijk afwachten hoe zoiets uitpakt, maar de beperking van de werkloosheidsuitkering in de tijd en het gedweep van N-VA-kopstukken met de Britse conservatief Theodore Dalrymple die sociaal zwakkeren de schuld geeft voor hun problemen, dreigen meer te worden dan een gezonde activering van werklozen.

Het Vlaams Belang geeft niet zo'n uitgesproken cadeaus aan de hogere inkomens (het is vooral hard tegenover vreemdelingen). Het wil een ‘substantiële lineaire daling van de fiscale en parafiscale druk'. We nemen aan dat dit een gelijkmatige daling van de tarieven is voor alle inkomensgroepen, waardoor de hogere inkomens er in absolute bedragen wel het meest aan hebben. Vraag is ook wat zo'n substantiële daling betekent voor de sociale bestedingen, zeker omdat de inkomsten nu al te laag zijn om de uitgaven te dragen.

Tot slot is het robuuste pleidooi voor Vlaamse staatsvorming en splitsing van de sociale zekerheid van deze drie partijen ook een soort averechtse inkomensherverdeling: Wallonië, de regio die al armer is, moet het alleen rooien.

Neutraal of herverdelend

De Open VLD bekleedt in dit verhaal een tussenpositie. De partij pleit voor een beperking van de werkloosheiduitkering in de tijd en het afschaffen van de wachtuitkering voor afgestudeerde jongeren. Bedoeling is mensen te activeren, maar de maatregel neemt hoe dan ook mensen zonder werk een inkomen af in tijden dat er niet veel werk is. Anderzijds pleit de partij voor het optrekken van de belastingvrije som voor de lage inkomens tot minstens 7.000 euro. Net als CD&V is Open VLD gewonnen voor een afzwakking van het fiscale bankgeheim: ambtenaren moeten het recht krijgen om, indien er aanwijzingen van ontduiking zijn, informatie op te vragen bij de banken. Open VLD wil de dienstencheques blijven aanbieden aan dezelfde lage prijs en zo deze subsidiëring richting hoge en middeninkomens op peil houden, CD&V wil die subsidiëring wat verminderen. CD&V pleit voorts voor een ‘eerlijker fiscaliteit' zonder te specifiëren wat dat inhoudt, behalve dan een verhoging van de roerende voorheffing op spaartegoeden van 15 tot 20 procent.

SP.A en Groen! kiezen het duidelijkst voor herverdelende maatregelen. Beiden bepleiten een daling van de last op arbeid van 1 procent van het bnp, die moet worden gecompenseerd door een vermogenswinstbijdrage die vooral de 20procent rijkste mensen meer doet betalen. Groen! wil tevens een belasting van 0,5procent op alle financiële transacties.

Beide partijen willen tevens zo weinig mogelijk raken aan de sociale bescherming, wat vooral voor kwetsbare groepen van belang is.

De auteurs zijn duidelijk: in rijke samenlevingen verbeter je de levenskwaliteit niet langer door nog rijker te worden, maar door de ongelijkheid te verminderen. Er is ook een samenhang met duurzaamheid: een ratrace waarin je meer moet consumeren om iemand te zijn, is moeilijker te verzoenen met een klimaatbeleid.

Met het oog op de verkiezingen trekken we twee besluiten. Eén: besparingen die de ongelijkheid bevorderen, dreigen bijkomende sociale en gezondheidskosten te veroorzaken en zo zichzelf te ondergraven. Twee: Zondag stelt zich hier dezelfde keuze als in andere landen: het ieder voor zich — waar de welstellenden uiteraard voordeel bij hebben — of de georganiseerde solidariteit — die eenieder moet toelaten zijn individueel lot te verbeteren.

bron; De Standaard,10-06-2010

Samen kiezen, samen solidair zijn, samen investeren... met positieve energie!

2010-06-09T05:55:00.000-07:00

Beste kiezer,

Voor de tweede maal stel ik me met veel enthousiasme kandidaat voor deze onverwachte verkiezingen. Samen met de andere sociaal-liberale Groen!e kandidaten wil ik mijn schouders zetten onder het groene project dat met positieve energie een antwoord biedt op de staatshervorming, de op hol geslagen economie en bankensector, de energieproblemen, de armoede en de werkloosheid.
Oplossingen vind je door integer aan politiek te doen, niet door elkaar de schuld te geven of aan de kant te blijven staan. Een staatshervorming en de splitsing van Brussel – Halle – Vilvoorde is enkel mogelijk als je echt dialogeert. De confrontatiestrategie en de politieke spelletjes leveren niets op. Dat hebben we intussen genoeg gezien. Een staatshervorming is enkel mogelijk, als iedereen bereid is een win-win-situatie te zoeken, waar beide gemeenschappen beter van worden. De blokkages van vandaag moeten de vrijheden van morgen worden.
- Het is ook hoog tijd om de economische, ecologische en maatschappelijk problemen aan te pakken, met eenzelfde mix van positieve energie en concrete voorstellen.
Meer jobs, dat is wat ons land nodig heeft. Ons plan voor omvorming van de economie voor meer duurzaamheid, creativiteit kan op termijn meer dan honderdduizend jobs opleveren, in de bouw, in de hernieuwbare energie, in de zorgsector, in de industrie,… En niet om het even welke jobs, maar duurzame kwaliteitsvolle jobs,... Het is tevens ons economisch antwoord op de klimaatsverandering. We moeten duidelijk kiezen wat voor economie we willen, kiezen en daar in investeren! Voluntarisme hierin is een noodzaak.
En neen, geen uit de lucht gegrepen voorstel van onrealiseerbare 500.000 jobs die de NVA u wil voorhouden of hun pensioenstelselvisie voor Brussel, dat helaas discriminerend en asociaal is.

Krachtdadig de armoede aanpakken. Anderhalf miljoen! mensen in België leeft in armoede. Ons berekend voorstel maakt het mogelijk maakt om alle pensioenen en uitkeringen boven de Europese armoedegrens op te trekken. Geen holle slogan, maar een stevig voorstel met een haalbare financiering. Wij staan niet als de Open VLD-voor de absolute onaantastbaarheid van de grote vermogens. De winst (niet het vermogen op zich!)voor hen die ongeveer gelijk of meer dan 1,8 miljoen euro bezitten moeten in deze harde tijden een steentje bijdragen aan de samenleving.

Groen! is volwassen geworden en heeft in het parlement bewezen dat ze als harde werkers uw geld en uw stem meer dan waard zijn. Het is tijd om de politieke spelletjes te begraven en de integriteit terug boven te halen in de politiek. Het is tijd voor oplossingen. Het is tijd voor positieve energie!

Jethro Mortier - 8ste plaats opvolgers Oost-Vlaanderen http://jethromortier.blogspot.com
Bram van Braeckevelt - 7de plaats effectief Oost-Vlaanderen http://www.bramvanbraeckevelt.be
Geert Lambert - 2de plaats effectief Senaat
http://geertlambert.wordpress.com

Denk zeker ook aan onze lijsttrekker voor de Kamer in Oost-Vlaanderen; Stefaan van Hecke
http://www.stefaanvanhecke.be
en Elke Decruyenaere op de 2e plaats voor de Kamer in Oost-Vlaanderen
http://www.elkedecruyenaere.be

enkele campagnekiekjes

2010-06-08T18:31:00.000-07:00

Prangende vragen over Groen! - vraag en antwoord

2010-06-08T18:15:00.000-07:00

Geeft u mij eens 3 goede redenen waarom ik op Groen! zou stemmen?

1.Groen! staat voor dialoog en voor integere politiek en is daarom uitstekend geplaatst om de staatshervorming mee op te lossen. Onze relatie met Ecolo toont al jaren aan dat we hierin resultaten boeken; zo dienden we samen 158 wetsvoorstellen in de voorbije 3 jaar. Met conflictstrategieën en politieke spelletjes zullen we er niet geraken.

2.Groen! staat voor een sociaal beleid. Wij willen slim gaan investeren en rechtvaardig besparen, en niet blind en asociaal gaan besparen. We hebben daarvoor een gedetailleerd plan, waarmee we investeren in de economie en de jobs van de toekomst en in sociaal beleid, en tegelijk besparen waar het rechtvaardig kan (bv op overconsumptie in de gezondheidssector, door een andere financiering van de ziekenhuizen) en extra inkomsten aanboren (bv vermogenswinstbelasting).

3.Groen! staat als enige voor de duurzame economie van de toekomst. Samen met steeds meer economen zeggen wij dat de economie duurzaam zal zijn of niet zal zijn. De olieramp van BP toont nog maar eens aan dat het niet verstandig is om voor oude oplossingen te blijven kiezen (steeds dieper boren naar olie). Een duurzame economie is mogelijk en we kunnen er vandaag aan beginnen, bijvoorbeeld door de woekerwinsten van Electrabel af te romen en te investeren in hernieuwbare energie.

Wil Groen! in de regering stappen?

We zijn daartoe bereid als we zelf een goede uitslag behalen en als het een sociale regering is die voor dialoog staat. Groen! is een beleidspartij. Wij willen niet koste wat het kost in de regering stappen, we hebben de voorbije legislatuur bewezen dat we ook in de oppositie uitstekend werk leveren, constructief zijn en wegen. Als we echter een sociale regering kunnen vormen, die de staatshervorming kan aanpakken, een sociaal beleid kan voeren en aan een duurzame economie met duurzame jobs werkt, dan zijn wij bereid om te praten.

Is Groen! nog wel bezig met het milieu? We hebben Groen! niet gehoord over de olieramp in de Golf van Mexico?

Groen! heeft naar aanleiding van de olieramp in Mexico actie gevoerd aan de Belgische PetroleumFederatie. We hebben hen een plan voorgelegd om meteen te beginnen met maatregelen om de overgang te maken naar een olie-onafhankelijke economie. Onze afhankelijkheid van olie is slecht voor het milieu (cfr Mexico) omdat de risico’s groter worden naarmate we dieper moeten gaan boren. Ze is ook slecht voor de economie, omdat een grote prijsstijging waarschijnlijk is. Allemaal redenen die nogmaals ons pleidooi voor hernieuwbare energie ondersteunen.

Hoe zit dat nu met die vermogenswinstbelasting? Is het nu 3 of 7 miljard?

De opbrengst is 7,5 miljard in 2015, daar is nooit twijfel over geweest. We hebben een gedetailleerd plan voor de vermogenswinstbelasting, het is nagerekend door professoren en het staat op de website, iedereen kan het controleren. Het cijfer van 3 miljard is een schatting voor de opbrengst in 2010. Het is niet meer dan logisch dat de opbrengst van de vermogenswinstbelasting bij de invoering ervan lager ligt. Bij elke grote fiscale hervorming blijkt dat de efficiëntie eerst kleiner is en daarna stilaan stijgt. Kijk bijvoorbeeld ook naar wat er gebeurde met de notionele interestaftrek. Dat is ook normaal: in het begin staan de modaliteiten nog niet op punt. Het vermogenskadaster dat we creëren om de vermogens in kaart te brengen is een heel nieuw instrument, dat ongetwijfeld zal moeten verfijnd en geoptimaliseerd worden. De vervanging van de bestaande vermogensbelastingen (successie, registratie, roerende en onroerende) door de vermogenswinstbelasting is eveneens een complexe operatie waarvoor overgangsmaatregelen nodig zullen zijn.

Zal die vermogenswinstbelasting niet vooral de middenklasse treffen? Vanaf welk vermogen zal iemand meer betalen? En de grote vermogens gaan toch gewoon lopen?

Onze vermogenswinstbelasting zal voor 75% van de bevolking minder belastingen betekenen, omdat we tegelijk de roerende en onroerende voorheffing, de successie- en registratierechten afschaffen. 10% zal evenveel betalen, 15% meer dan vandaag. Het gaat daarbij om echt grote vermogens, we spreken dan toch al snel over 1,8 miljoen euro. Het risico op kapitaalvlucht is beperkt, om verschillende redenen. Ten eerste zijn er al dergelijke belastingen in de buurlanden. Ten tweede leert de invoering in Nederland (geen vlucht, maar terugkeer van kapitaal !) en in Frankrijk (een heel beperkte kapitaalsvlucht) dat zo’n maatregel geen grote bewegingen op gang brengt. Ten derde is er de Europese spaarrichtlijn, waardoor iedereen een “woonstaatheffing” van 20% betaalt op het rendement op kapitalen die hij in het buitenland parkeert, ook buiten de EU. Dit is een veel hogere belasting dan die van onze vermogenswinstbelasting.

Wat vindt Groen! van het brugpensioen op 52 jaar bij Carrefour?

Als het specifiek over Carrefour gaat, hebben we geen kritiek op de mensen die daarop ingaan. Het vervroegd brugpensioen in het kader van sociale onderhandelingen bij collectief ontslag is al een tijd een deel van ons systeem, zodat de mensen ook mochten verwachten dat dit in hun geval op tafel zou komen. Maar naar de toekomst toe moeten we de feitelijke pensioenleeftijd dichter bij de wettelijke pensioenleeftijd van 65 jaar krijgen, en daar gaan we niet geraken als we dat niet veranderen. Het is belangrijk die wijziging van het beleid goed uit te leggen zodat het verwachtingspatroon inzake vervroegd brugpensioen kan worden doorbroken, en het is nog belangrijker om alternatieven te voorzien. Op korte termijn gaat het dan om heel sterke en professionele begeleiding van mensen bij het zoeken naar nieuw werk, en door overheidssteun voor jobs voor oudere werknemers (uitgroeibanen). Op langere termijn moet het beleid er voor zorgen dat zelfs het gewone brugpensioen overbodig wordt doordat mensen een minder gestresseerde loopbaan hebben. Daarvoor heeft Groen! een voorstel van een tijdsverzekering waarmee werknemers zelf beter pauzes in de loopbaan kunnen plannen.

Groen! wil mij weer extra doen betalen, met die dure groene stroom en ook nog eens voor de zonnepanelen van mijn buurman!?

Welintegendeel. Groen! vindt het echt niet kunnen dat de elektriciteitsfactuur in ons land zo hoog is en dat Electrabel woekerwinsten blijft opstrijken. Wij willen de woekerwinsten van Electrabel (1,8 miljard per jaar) afromen en dat geld gebruiken om de hernieuwbare energie aan te zwengelen. Op die manier vermijden we juist dat de factuur wordt doorgeschoven naar de gezinnen. Wij willen ook middelen vrijmaken door strenger zijn op de subsidies die Electrabel nu krijgt om biomassa (hout en zo) bij te stoken in verouderde en vervuilende steenkoolcentrales.

Waarom blijft Groen! tegen kernenergie pleiten als iedereen ziet dat het eerste probleem nu de CO2 is? Dan kunnen we toch beter die centrales wat langer openhouden?

Juist niet, want zolang die centrales op het net zitten, krijgt de hernieuwbare stroom geen eerlijke kans. Kerncentrales bezetten een groot deel van het net. Je kan ze ook niet af en aan zetten, ze produceren constant elektriciteit, waardoor andere bronnen geen kans krijgen. Bovendien blijft het probleem van het kernafval gigantisch, hoeveel onderzoek daar ook al naar gevoerd is. De drie oudste kerncentrales sluiten in 2015 is trouwens totaal geen probleem voor de bevoorradingszekerheid, dat heeft zelfs het VITO (Vlaams Instituut Technologisch Onderzoek) gezegd.

In stijgende lijn verdienen we uw stem!

2010-06-07T11:45:00.000-07:00

2010-06-07T11:00:00.000-07:00

Groen! het progressieve alternatief

2010-06-07T10:58:00.000-07:00

las op een facebook-profiel: "Sommige SLP'ers keren nu toch nog snel hun kar naar NVA omdat die in pole position zitten. Dat is zoals die klein mannen die altijd supporteren voor de voetbalploeg die aan de kop van de rangschikking staat. Jij hebt tenminste de ballen om zelf te denken. Hoe dan ook. Ik stem zeker ook voor Geert. Ik heb hem aan het woord gehoord op de meeting in Gent en zijn rapport in De Morgen gelezen: hij is zeker een versterking voor de Groene senaatsploeg." en stemt daar gedeeltelijk mee in.

Groen! heeft sterke lijst in Oost-Vlaanderen

2010-06-07T09:23:00.000-07:00

de Oost-Vlaamse kandidaten van Groen!

>>> klik hier

campagne voeren in Ertvelde

2010-06-07T09:18:00.000-07:00

Vandaag werk maken van 125.000 duurzame jobs van morgen

2010-06-07T09:14:00.000-07:00

Vandaag werk maken van 125.000 duurzame jobs van morgen
door Meyrem Almaci (federaal parlementslid), Geert Lambert (Federaal parlement: Senaat) op 7 juni 2010 in "Economie, fiscaliteit en werkgelegenheid"

Maandag 7 juni heeft Groen! actie gevoerd op de Meir in Antwerpen voor meer duurzame jobs. Met haar ‘Jobkrant van morgen’, maakt Groen! concreet welke jobs investeringen in een duurzame economie kan scheppen. Die krant werd in het groot uitgestald en uitgedeeld aan de voorbijgangers. Zeker in tijden van vergrijzing, economische crisis en klimaatcrisis is het cruciaal om te investeren in een duurzame economie die 125 000 mensen uitzicht biedt op kwaliteitsvol werk.

Lijsttrekker voor Groen! in Antwerpen Meyrem Almaci die samen met tweede op de senaatslijst Geert Lambert de kranten heeft uitgedeeld legt uit waarom ons land resoluut moet gaan voor investeringen in de duurzame economie: “Samen met haar begrotingsplan berekende Groen! het aantal extra jobs dat haar verkiezingsprogramma kan opleveren tegen 2015. Als onze volgende regering volop de kaart trekt van de groene economie, kunnen er tegen 2015 tot 125.000 jobs bijkomende duurzame jobs gecreëerd worden.”

Groen! stelt vier hefbomen voor duurzame jobs die bij ons blijven voor:

* Een vermindering van de belasting op arbeid met één bbp-punt maakt ruimte voor 70.000 arbeidsplaatsen. Dat bevestigt ook het Federaal Planbureau. Daarom kiest Groen! voor een lastenverlaging op arbeid tegen 2015 van 3,8 miljard.
* Groene technologieën leveren meer banen op dan traditionele technologieën. Volgens de rapporten van UNEP zou er in Vlaanderen op termijn alleen al plaats zijn voor meer dan 50.000 werknemers in hernieuwbare energie. Tegen 2015 wil Groen! minstens 20.000 jobs van dat grote potentieel waarmaken. Wie kijkt naar de grote successen in Duitsland (bijna 300.000 jobs), weet dat dit een realistische ambitie is.
* De klimaatopwarming aanpakken wil ook zeggen minder energie verspillen. Het plan van Groen! om gebouwen energiezuinig te maken, is goed voor 10.000 jobs.
* Met de vergrijzing neemt ook de nood aan zorgjobs snel toe. Groen! wil de volgende jaren 25.000 extra zorgjobs creëren in de zorgsector (publiek en privé). Dat kan door een sterke uitbreiding van de sociale maribel. Jobcreatie via sociale maribel heeft bovendien een belangrijk terugverdieneffect via besparingen op werkloosheidsuitkeringen. De sector spreekt van een terugverdieneffect van 85% (bron: VSPF, FEBI en APEF). Met een erg voorzichtige raming van een terugverdieneffect van 50% trekt Groen! 241 miljoen euro uit voor minimaal 25.000 extra zorgjobs.

“De voorstellen van Groen! zorgen voor 125.000 bijkomende duurzame jobs. Dat leidt tot een gevoelige besparing voor onze sociale zekerheid (minder uitkeringen), en belangrijke extra inkomsten (sociale bijdragen). Maar vooral: 125.000 mensen met een duurzame job die niet kan verhuizen naar een ander land,” besluit Geert Lambert.

De ‘Jobkrant van morgen’ toont concrete voorbeelden van duurzame jobs: van dakwerkers om zonnepanelen te installeren tot projectingenieurs energie en duurzaam bouwen, van arbeiders in de biochemie tot docenten energietechniek, van orthopedagogen tot treinbestuurders, van duurzaamheidsambtenaren tot ergotherapeuten in het rusthuis. “Maar de jobkrant biedt nog meer,” legt Meyrem Almaci uit: “Groen! wil ook investeren in kwaliteit van arbeid. In het huidige debat over meer werk en langer werken vergeten de andere partijen de kwaliteit van de arbeid en de combinatie arbeid en gezin al te vaak. Ook hier willen wij werk van maken.”

Surf naar de Jobkrant van morgen: www.jobsvanmorgen.be.
In ons verkiezingsprogramma kan u alles rustig nalezen.

Contact: Meyrem Almaci | Geert Lambert via www.groen.be

campagne voeren in een flits

2010-06-03T11:02:00.000-07:00

Groen! begrotingsplan investeert slim en bespaart rechtvaardig

2010-06-03T10:56:00.000-07:00

Groen begrotingsplan investeert slim en bespaart rechtvaardig
door Stefaan Van Hecke (federaal parlementslid), Wouter Van Besien (Groen!) op 3 juni 2010 in "Economie, fiscaliteit en werkgelegenheid"

Groen! presenteert vandaag zijn plan om de begrotingen in ons land tegen 2015 in evenwicht te brengen. Groen! neemt daarmee als enige progressieve partij de handschoen op, toegeworpen door partijen die kil en asociaal willen besparen. Groen! roept tegelijk de andere progressieve partijen op om ook hun begrotingsplan bekend te maken. Dit debat is te belangrijk om aan de rechtse partijen over te laten.

De concrete uitgangspunten van het groene begrotingsplan zijn het voorzichtigheidsprincipe, een conservatieve inschatting van opbrengsten en besparingen en geen opsmuk door verschuivingen tussen bevoegdheidsniveaus voor te stellen als besparingen. Groen! heeft tevens een wetsvoorstel opgesteld voor het berekenen van de verkiezingsprogramma’s.

Het begrotingsplan van Groen! investeert op een slimme en sociale manier in een duurzame toekomst met 6 miljard gerichte lastenverlagingen en investeringen in duurzame economie die tot 125.000 nieuwe jobs leiden. We boren nieuwe inkomsten aan door een verschuiving van de lasten op arbeid naar lasten op vervuiling en een vermogenswinstbelasting voor supergrote vermogens (netto meer dan 1,8 miljoen euro) voor 1% van het bruto binnenlands product. Tegelijk schaffen we de successierechten af. Groen! bespaart gericht meer dan 5,5 miljard op onproductieve fiscale voordelen en op inefficiëntie in de sociale zekerheid. We pakken de armoede aan en verlichten de belastingsdruk voor de lagere en de middenklassen.

Groen! is overtuigd van de noodzaak om in 2015 begrotingen in evenwicht te hebben. Als ecologisten willen we komende generaties niet met de factuur van vandaag opzadelen. Groen begroten is besparen en tegelijk duurzaam en sociaal investeren én nieuwe inkomsten aanboren.

Voor Groen! is de huidige budgettaire crisis dé kans om een ernstige verschuiving door te voeren weg van de lasten op arbeid, richting lasten op vervuiling en supergrote vermogens (netto anderhalf miljoen euro), gekoppeld aan de afschaffing van de successierechten. In België bedraagt de ecofiscaliteit (belastingen op energie, transport en milieu) met moeite 2,1% van het BBP. Volgens Eurostat bengelen we daarmee achteraan het Europese peloton (22ste van de EU27). Op vlak van energie-heffingen scoort België nóg slechter (25ste). Momenteel komen 53,9% van de fiscale inkomsten uit arbeidsinkomens, slechts 7,3% komt uit vermogensinkomsten.

Groen! haalt de lasten op arbeid met 1% van het BBP naar beneden (3,8 miljard), een ingreep die volgens het Federaal Planbureau goed is voor 70.000 jobs (terugverdieneffect 1,54 miljard). We voeren ongeveer 1,5 miljard milieufiscaliteit in, in de luchtvaart en door veiling van emissierechten. De vermogensbelastingen wordt grondig hertekend. De huidige asociale vlaktaksen op vermogens worden afgeschaft. We vervangen roerende en onroerende voorheffing, successie- en erfenisrechten door een sociale, progressieve vermogenswinstbelasting. Alleen de 15% allerrijkste Belgen met een supervermogen van meer dan 1,8 miljoen zullen daardoor meer belast worden dan vandaag. 75% van de Belgen zullen minder moeten betalen, ongeveer 10% evenveel.

In de sociale zekerheid wil Groen! investeren om de armoede weg te werken (1,4 miljard) en om loopbanen meer ontspannen te maken (188 miljoen in ouderschapsverlof). Tegelijk besparen we 1,125 miljard in onnodige medische uitgaven en op te hoge prijzen voor geneesmiddelen.

Groen! presenteert vandaag ook een wetsvoorstel voor het berekenen van verkiezingsprogramma’s van de partijen dat de partij zal neerleggen bij het begin van de volgende legislatuur. Hierbij berekenen we niet alleen de budgettaire kost maar ook de sociale en ecologische kosten van de voorstellen.

“Groen! pakt budgettaire problemen aan met positieve energie. We laten ons niet in het defensief dringen door rechtse partijen als N-VA en OpenVld die roepen dat er alleen bespaard kan worden en die de federale begroting willen uitkleden door aan sociale afbraak te doen,” zegt Groen! voorzitter Wouter Vanbesien. “Als progressieve partij investeren wij sociaal en duurzaam. We verlagen de lasten en we besparen ook op uitwassen. De lagere en middenklassen doen met ons plan een goede zaak. We verlagen de lasten op arbeid en zorgen dat België aansluit bij de Europese middenmoot qua belasting op vervuiling en vermogen. Groen! roept ook de andere progressieve partijen op om met hun begrotingsplan op de proppen te komen. Dit debat is te belangrijk om aan de rechtse partijen over te laten.”

Hieronder kan je de verschillende documenten in pdf-formaat downloaden:

* "Slim investeren, rechtvaardig besparen" - Het groene begrotingsplan
* Becijfering budgettair plan Groen!
* Wetsvoorstel doorlichting verkiezingsprogramma's

Groen! - verkiezingsprogramma - Werk

2010-05-26T20:35:00.000-07:00

De uitdagingen
Tienduizenden mensen verloren de afgelopen legislatuur hun job. Het effect van de bankencrisis op de hele economie blijft doorwerken, dag na dag. De werkloosheid piekt, met ruim 600.000 vergoedde werklozen. Het stelsel van de tijdelijke werkloosheid vangt nog eens ruim 215.000 mensen op. Alles samen ontvangt een recordaantal van 1,3 miljoen mensen een uitkering van de RVA. Nog nooit waren zo veel mensen onzeker over hun job: werknemers en werklozen betalen de prijs voor de doorgeslagen liberalisering van de financiële markt. Ondertussen kreunen steeds meer gezinnen onder een te hoge werkdruk. Stijgende werkdruk en stress, groeiende vraag naar flexibiliteit, onzekerheid, files en treinen met vertraging, tekorten in de kinderopvang: met de crisis staat de kwaliteit van de arbeid meer dan ooit onder druk en worstelen steeds meer werkenden met hun combinatie van arbeid en gezin. De voorbije regering heeft vooral geprobeerd de gevolgen van de crisis op te vangen. Via het stelsel van tijdelijke werkloosheid, ook voor bedienden, heeft men de ontslagen proberen te temperen of te vertragen. Af en toe probeerde ze grote bedrijven mee open te houden, zoals GM. Bedrijven kregen in totaal al voor ruim 4 miljard aan fiscale korting via de notionele aftrek, zonder enige garantie voor jobbehoud. De Lissabondoelstellingen, waarbij meer mensen aan het werk zouden moeten kunnen, lijken verder af dan ooit. Ondertussen discussieerden de regeringspartijen of het nog wel zin had om werklozen in Wallonië en Brussel te activeren, bij gebrek aan jobs. Proberen om de schade van de economische crisis te beperken, is noodzakelijk, maar onvoldoende. Ook inzake werkgelegenheidsbeleid verloren we drie kostbare jaren.

Onze visie
De groene visie op werk steunt op drie pijlers: investeer in duurzame groene jobs in een duurzame economie, maak jobs ook werkbaar en voer een sociaal en versterkend activeringsbeleid.

- Om meer mensen de kans op werk te geven, wil Groen! een modernisering en fundamentele bijsturing van onze economie. De keuze voor een innovatieve en duurzame economie biedt bovendien jobkansen voor vandaag en morgen. Dit zal niet alleen strikt ‘groene jobs’ opleveren (hernieuwbare energie, bouwsector,…) maar jobs in alle sectoren, door de verschuiving van lasten op arbeid naar lasten op vervuiling. Met de klimaatuitdaging en peak-oil (het einde van goedkope en gemakkelijk te ontginnen olievoorraden voor ons) kunnen we niet anders dan onze economie ombouwen naar een duurzame economie. We willen dat ons land hier dringend zijn achterstand inhaalt tegenover de Europese koplanden.

- Groen! wil een arbeidsmarktbeleid dat meer mensen de kans geeft op ontspannen loopbanen, waarbij de levensloop van mensen centraal staat en ze meer keuze krijgen om hun arbeidstijd aan te passen aan hun tijdsbehoeften. Groen! wil investeren in de kwaliteit van de arbeid en versterk de mogelijkheden van werknemers om arbeid en gezin op een duurzame manier te combineren.
PP Groen! wil een aanpak van de werkloosheid met een versterkend en sociaal activeringsbeleid.

Werk

onze oplossingen
EEN DuurzamE ECoNomiE sCHEpt joBKaNsEN

25. Een belangrijk element van een duurzame economie is de verschuiving van lasten, weg van arbeid richting milieuvervuiling en energieverspilling. Bij de invoering van deze groene fiscaliteit gaan deextra inkomsten dus in grote mate naar de verlaging van de loonlasten. Doordat groene fiscaliteit, alsindirecte belasting, in de praktijk een effi ciëntere belastingsvorm is dan belasting op loon, zal bovendien debelastingsdruk dalen bij gelijkblijvende overheidsinkomsten. Arbeid wordt dus véél goedkoper. Dat zorgt onvermijdelijk voor heel wat extra jobs. Vooral de bevolkingsgroepen die nu nog moeilijker aan werk raken, zullen bij uitstek profi teren van deze sterke jobgroei. Zelfs het Federaal Planbureau heeft reeds gezegd deze overgang naar groene fi scaliteit, zelfs volgens conservatieve schattingen, meer dan 50.000 banen zal opleveren in België. Binnen deze zelfde logica is het ook belangrijk om bepaalde andere maatregelen te hervormen. Zo pleiten wij er voor om de bestaande (notionele en gewone) interestaftrek om te vormen tot een intelligente interestaftrek. In tegenstelling tot de huidige interestaftrek is een intelligente aftrek niet blind voor de doeleinden van investeringen. Zo zouden investeringen in jobcreatie, innovatie en eco-effi ciëntie aan een hoger percentage kunnen worden afgetrokken dan traditionele investeringen. Zuiver fi nanciële constructies vallen terug tot 0% aftrek. In de praktijk kan dit gerealiseerd worden via concrete lijsten met parameters en types investeringen die in aanmerking komen voor deze gunstige behandeling. Voor investeringen die dermate vernieuwend zijn dat ze nog niet op deze lijst zijn geraakt kan er een aparte procedure worden uitgewerkt. Deze kan dan uitmonden in een actualisering van de lijst. Deze hervorming tot een intelligente intrestaftrek wordt zo een krachtige stimulans voor bedrijven om aan jobcreatie te doen.

26. Een element dat meestal over het hoofd wordt gezien is dat groene technologieën vaak heel wat meer banen opleveren dan traditionele technologieën. De budgettaire impact hiervan op de sociale zekerheid valt niet te onderschatten. Een mooi voorbeeld hiervan is de energiesector. België verbruikt meer dan 80.000 Gigawatt/uur. Meer dan de helft daarvan wordt opgewekt door kerncentrales, meer dan een kwart door gas en meer dan een tiende door vaste brandstoffen. Waar Scandinavische landen volledig of bijna volledig draaien op groene energie, bedraagt het aandeel van alle hernieuwbare energie in België momenteel nog maar enkele procenten. De volgende grafi eken illustreren het grote aantal jobs dat een overgang naar groene energie blijvend zal creëren.

27. Groen! wil maximaal de kaart trekken van hernieuwbare energiebronnen. In plaats van vervuilingsrechten aan te kopen in het buitenland, is het veel beter voor onze economie en voor de werkgelegenheid om te investeren in het halen van de klimaatdoelstellingen binnen de eigen grenzen. In Duitsland is de sector van de hernieuwbare energie nu al goed voor 280.000 jobs. Met de investeringen die wij voorstellen, schatten we het jobpotentieel in de hernieuwbare energiesector in op minstens 50.000 nieuwe banen in Vlaanderen.

28. Ook op vlak van energiebesparing zitten we nu in de staart van het peloton. Geen enkel land in Europa verbruikt meer energie per vierkante meter in gebouwen dan België. Daadkrachtige maatregelen zijn dan ook noodzakelijk om de energieperformantie van ons gebouwenpark te verbeteren. Met meer dan 4 miljoen bestaande gebouwen en gemiddeld 50.000 nieuwe gebouwen per jaar, willen we in België vooral het bestaande gebouwenpark onder de loep nemen. Volgens onderzoek van McKinsey & Company kan België tegen 2030 5,2 miljard euro per jaar besparen door ambitieuze maatregelen na te streven om energieefficiëntie te verbeteren (deze besparing op de energiefactuur varieert in functie van de olieprijzen tussen 3,5 miljard en 10 miljard euro tegen 2030).
Zoals in andere landen willen we dat de Belgische overheden een voorbeeldrol vervullen op het vlak van energie-efficiëntie en duurzame huisvesting. Denemarken engageerde zich bijvoorbeeld om voor openbare gebouwen alle energiebesparingsmaatregelen met een terugverdientijd van minder dan 5 jaar uit te voeren. Hoewel er in België al wat initiatieven genomen werden ter zake, komen we veel te traag uit de startblokken en is er dringend nood aan een drastisch renovatieprogramma. Het VBO stelde recent voor om tegen 2015 alle overheidsgebouwen te voorzien van hoogrendementsbeglazing, isolerende daken en energie-efficiënte verwarmingssystemen, en om tegen 2020 in elke regio een ambitieus renovatiebeleid voor het ganse bestaande gebouwenpark te implementeren. Groen! steunt dit voorstel en stelt ook voor dat alle nieuwe publieke gebouwen voldoen aan de passiefnorm. Op termijn kunnen duurzaamheidnormen ook opgelegd worden aan alle nieuwbouwwijken. Deze keuzes zorgen ervoor dat de bouwmarkt niet stilvalt. Ons baserend op cijfers van de Vlaamse Confederatie Bouw, rekenen we binnen de bouwsector op een winst van 10.000 banen in Vlaanderen tegen 2020.

29. Groen! wil een ambitieus Vlaams plan voor de omvorming van bestaande woningen tot echte lage energiewoningen. Dit Vlaams project willen we ondersteunen met steun van het federaal energiebesparingsfonds. Groen! wil ook dat alle 65.000 nieuwe sociale woningen die de regering plant, lage-energiewoningen worden. Nu spreekt men slechts over 19 passiefwoningen. Het zijn echter vooral sociale huurders die nood hebben aan lagere energierekeningen (dit punt en het vorige zijn niet louter federale bevoegdheden maar worden hier vermeld voor de volledigheid).

30. Onze overheden zetten maximaal in op innovatieve sectoren zoals bepaalde toepassingen van nanotechnologie, groene ICT en de transitie naar een duurzame chemie. Groen! wil dat de petrochemie zich transformeert in biochemie die in grote mate draait op biologische grondstoffen. Bovendien zijn zowat alle sectoren gebaat bij een duurzamer gebruik van kunst- en grondstoffen door het sluiten van materiaalkringlopen. Volgens onze berekeningen zullen deze keuzes ongeveer 9.000 extra Vlaamse banen opleveren.

31. Landbouw en milieu hebben op termijn gelijklopende belangen. Groen! wil landbouwers steunen die kiezen voor klimaatvriendelijke bedrijven en voor meer ecologische en diervriendelijke teelten.
Voedselproductie dicht bij huis willen we promoten, zodat KMO’s en lokale economie floreren. Landbouwers,
maar ook gezinnen, verenigingen, gemeenten die mee zorg dragen voor het bewaren van open ruimte en het herstellen van natuurwaarden, willen we fors belonen, via royale beheersovereenkomsten met alle boeren, en via een nieuw stelsel van groenzorgpremies. Via een ambitieus natuurherstelplan willen we jobs creëren door natuur en bos te ontwikkelen, eerder dan door open ruimte te vernietigen.

32. In Vlaanderen werken nu al 5.000 mensen in de sector van de bodemsanering en grondreiniging. Door het saneren van brownfields kunnen nieuwe sites gecreëerd worden voor bedrijven of voor woningen. Daarnaast willen we ook een programma om de bodem te beschermen tegen erosie, verminderde vruchtbaarheid en verstening. Als we echt werk maken van een integraal waterbeleid in Vlaanderen, kunnen ook hier meer mensen aan de slag. Er werken nu al zo een 11.000mensen in de sector van drinkwatervoorziening en waterzuivering. Heel veel investeringen dringen zich nog op, niet alleen in rioleringen, ook in het klimaatbestendig maken van Vlaanderen zodat we beschermd zijn tegen de gevolgen van de klimaatverandering (overstromingen , maar even goed verdroging, stormen,...). Uit eigen berekeningen blijkt dat investeringen in landbouw en natuurbehoud zo’n 15.000 extra banen kunnen opleveren en dat het potentieel van bodem- en waterzuivering 1.000 extra banen bedraagt tegen 2020. Een zorgzame economie heft arbeidskrachten nodig

33. Als we de transitie inzetten naar een ‘duurzame economie’ betekent dat ook een belangrijke opwaardering van de dienstensector. Via de sterke verlaging van de loonlasten en het verwerken van vrijwilligerswerk en mantelzorg in beleidsindicatoren zoals het ISEW, een index voor duurzame economische welvaart, en het GPI, de echte vooruitgangsindex, zullen sectoren als de zorgsector eindelijk naar waarde geschat worden. Bij een groen economisch beleid worden deze sectoren dus eindelijk behandeld als volwaardige economische sectoren.

34. Inzetten op zorg werkt. Groen! pleit voor jobs in de sociale sector. Met de sociale maribel zorgt elke euro lastenverlaging in de zorg voor nieuwe arbeidsplaatsen én voor betere zorg. De lastenverlaging wordt voor 100% omgezet in bijkomende jobs: de grootst mogelijke netto-opbrengst van jobs. De non-profitsector is zo vragende partij voor 25.000 jobs.

35. Het beleid met betrekking tot de opleiding en vorming van werknemers versterken en heroriënteren. De Belgische arbeidsmarkt heeft een chronisch tekort aan basiskwalificaties. Toch krijgen zelfs arbeiders die al maandenlang economisch werkloos zijn, niet systematisch een opleiding aangeboden. Voor de ontwikkeling van een modern opleiding- en vormingsbeleid willen we ons inspireren op het Zweedse succesverhaal van de ‘knowledge-lift’. De bevoegdheid voor vorming is verdeeld over de deelstaten maar aangezien de beste resultaten geboekt worden via opleidingen op de werkvloer door een mentor of externe lesgever willen we dat de federale overheid een wettelijk kader schept voor deze begeleidingsvormen. Activeren, maar dan om mensen te versterken

36. Groen! wil voldoende hoge en welvaartsvaste werkloosheidsuitkeringen. Groen! verzet zich tegen een beperking van de werkloosheidsuitkeringen in de tijd: een goed beleid beperkt de duur van de werkloosheid, niet de duur van de uitkering. Dat vereist een versterking van het werkgelegenheidsbeleid en van de opleiding en begeleiding van werklozen.

37. Groen! wil een versterking en humanisering van het activeringsbeleid. Activeren betekent voor ons kansen geven op maat, op een opleiding of een perspectief op werk, en tegelijk responsabiliseren. Het mag niet uitdraaien op een beleid dat sociale rechten afbouwt zonder perspectief op volwaardige jobs.

38. We willen dat bijzondere aandacht gaat naar de onaanvaardbaar hoge werkloosheid in Brussel. De samenwerking tussen VDAB, Actiris en FOREM willen we verder versterken, waarbij werklozen uit het Brussels gewest vlotter toegeleid kunnen worden naar vacatures in de andere gewesten. Extra investeringen in taal- en opleidingsprojecten zijn essentieel.

39. Groen! wil de jongerenwerkloosheid aanpakken. We willen de wachttijd afschaffen en jongeren in ruil voor een minimuminkomen de kans geven om werk te zoeken of ervaring op te doen via een werkstage, hier of in het buitenland. Tegelijk stimuleren we jongeren om een positieve keuze te maken voor een technische of beroepsopleiding en willen we daarom een alternatief zoeken voor het watervalsysteem.

40. We investeren in werk op maat. Voor een belangrijke groep mensen liggen de vereisten op de reguliere arbeidsmarkt te hoog. Om hun kwaliteiten niet verloren te laten gaan, is werk op mat noodzakelijk. De verdere uitbouw van sociale economie initiatieven is cruciaal om ook de meest kwetsbare groepen kansen
te geven.

41. Groen! wil oudere werknemers de kans geven langer aan de slag te blijven (zie ook onderdeel Pensioenen in hoofdstuk Sociale Zekerheid). Dat vereist een beleid dat mensen in de loop van hun levensloopbaan meer kansen geeft om arbeid en gezin te verzoenen door periodes minder te werken. Groen! wil verder in bedrijven én bij de overheid een leeftijdsbewust personeelsbeleid promoten. Daarbij wil Groen! wil uitgroeibanen, waarbij oudere werknemers via extra vakantiedagen en vormen van deeltijds werk hun arbeidstijd gradueel kunnen verminderen. Via systemen van mentorschap kunnen oudere werknemers jongere collega’s coachen en opleiden. Het sociaal akkoord voor de welzijnssector, waarbij voor zware beroepen oudere werknemers extra vakantiedagen verwerven, kan daarbij model staan. Doordat via de uitgroeibanen en het mentorschap de ouderen niet naar het systeem van vervroegde pensioenen worden doorgesluisd, bespaart de overheid op pensioenkosten.

42. We sturen de dienstencheques bij. Het systeem van de dienstencheques heeft voor bijkomende jobs voor laaggeschoolden gezorgd. Een evaluatie dringt zich echter op. Lokale besturen en organisaties gebruiken het stelsel immers ook om te besparen op de loonkost van bestaande vormen van poetshulp, waarbij er enkel jobs verschuiven. Groen! wil ook de erkenningsvoorwaarden voor dienstenchequebedrijven verscherpen en socialer maken, met gegarandeerde aandacht voor vorming en arbeidskwaliteit van de werknemers.

43. Groen! wil een evaluatie en bijsturing van de federale banenplannen. Daarbij willen we werk maken van vereenvoudiging, en ze inschakelen als ondersteuning bij de overgang naar een duurzame economie.

44. Groen! wil interimwerknemers beter beschermen. Interimarbeid is voor velen een opstap naar een reguliere job. Tegelijk blijven vele interimarbeiders veroordeeld tot onzekere dag- en weekcontracten, waarbij ze onvoldoende sociale rechten opbouwen. Soms wordt de bescherming uitgehold door misbruik (te lange tewerkstelling als interim-werknemer in dezelfde onderneming), fraude via ingewikkelde constructies (onderaanneming, detachering..) of door zwartwerk. Groen! wil een versterking van de sociale bescherming van interimwerknemers bij opeenvolgende contracten. Discriminatie op de arbeidsmarkt bestrijden

45. Groen! wil snelle vooruitgang in het sociaal overleg om te komen tot een eenheidsstatuut voor arbeiders en bedienden. Op de werkvloer zijn de verschillen steeds minder duidelijk. Bij herstructureringen worden ze steeds onrechtvaardiger.

46. Werk de loonkloof tussen mannen en vrouwen weg. Groen! wil dat de overheid transparante en eenvormige statistieken en analyses over de loonkloof ontwikkelt zodat remedies verder ontworpen en bijgestuurd kunnen worden. We pleiten ook voor genderneutrale analytische functieclassificaties. Het bepalen van lonen op sectoraal niveau is namelijk best gebaseerd op de stoel en niet de persoon die op de stoel zit. Overheden, de sectoren en de bedrijven kunnen hiervoor gebruik maken van de instrumenten die nu al ontwikkeld zijn door de federale overheid.

47. Minder vrijblijvende aanpak van discriminatie op de werkvloer. Groen! wil de strijd tegen discriminatie op de werkvloer aan te gaan: anoniem solliciteren, het recht op een stageplaats en een wettelijke regeling voor de praktijktest, zodat slachtoffers vermoedens van discriminatie kunnen staven (zie hoofdstuk diversiteit). Een tijdsverzekering maakt ontspannen loopbanen mogelijk. De levenskwaliteit van heel wat werkende mensen staat onder druk. De eisen op de werkvloer inzake productiviteit, flexibiliteit en stressbestendigheid nemen toe. Tegelijk groeit de combinatiedruk van arbeid en gezin.

48. Meer aandacht voor kwaliteit van de arbeid. Groen! wil niet alleen meer mensen kans op werk geven, we willen werk ook werkbaar houden. Meer aandacht voor de kwaliteit van de arbeid is zowel nodig onderaan de arbeidsmarkt (hamburgerjobs, precaire statuten, veiligheid, stress, …) als voor andere groepen (stress, autonomie in de arbeid, medezeggenschap, …). Groen! wil arbeid vermenselijken, zodat mensen ook duurzaam kunnen blijven werken wanneer ze dit wensen. In het huidige en eenzijdige debat over langer werken ontbreekt de dimensie van kwaliteit van de arbeid al te vaak. Dat vereist ook weerbaarheid op de werkvloer, met een goed werkend sociaal overleg. Om de rechten van werknemers in KMO’s te versterken, is een verlaging van de drempel voor een officiële vakbondsvertegenwoordiging onontbeerlijk.

49. Een arbeidsmarktbeleid dat vertrekt van de levensloop en levensloopbaan van mensen. Groen! wil mensen ruimte geven voor de ontwikkeling van meer ontspannen loopbanen. Dat kan door een duurzame visie op levensloopbanen. Groen! wil daarom arbeidstijd over de hele loopbaan bekijken en wil meer kansen voor alle mensen om te kiezen hoeveel en hoelang ze werken, met meer zekerheid bij die keuzes.

50. Een volwaardige tijdsverzekering maakt arbeid en gezin beter combineerbaar. Groen! wil de bundeling én geleidelijke uitbouw van diverse tijdsstelsels (ouderschapsverlof, tijdskrediet, loopbaanonderbreking, educatief verlof, …) in een nieuwe pijler van de sociale zekerheid: de tijdsverzekering. Daardoor kunnen mensen op actieve leeftijd meer ruimte nemen om hun job en zorgtaken te combineren en hun inkomen blijft verzekerd wanneer ze meer tijd nodig hebben voor zorgtaken, bijscholing of sociale
engagementen. Deze tijdsverzekering geeft anderen ook de kans om te werken.

51. Een tijdsverzekering geeft alle mensen in hun loopbaan basistijdsrechten en laat ze die verder opbouwen. Deze tijdsrechten zijn collectief gegarandeerd (via wetgeving of aanvullende CAO’s) en zijn gelijkgestelde jaren in de pensioenopbouw. Mensen kunnen ze individueel opnemen wanneer ze meer tijd willen voor zorg voor kinderen of familieleden, om bij te leren of om andere engagementen als vrijwilligerswerk op te nemen. Dat vereist voldoende hoge uitkeringen om de tijdsrechten voor iedereen toegankelijk te maken, ook voor éénoudergezinnen of mensen met lagere inkomens. De tijdsverzekering overkoepelt, harmoniseert en versterkt zo de bestaande tijdsregelingen, zodat ze voor iedereen toegankelijk
worden.
De tijdsverzekering bestaat uit vier componenten:

- Tijd voor kinderen. Het is van persoonlijk en van maatschappelijk belang dat mensen meer tijd hebben voor kinderen en dat wie wil haar of zijn kinderwens (tijdig) kan waarmaken. Daarom wil Groen! een uitbreiding van het ouderschapsverlof tot één jaar per kind, op te nemen voor kinderen 18 worden, als een eerste pijler van de tijdsverzekering.

- Tijd voor zorg. Met de vergrijzing van onze samenleving is het van persoonlijk en van maatschappelijk belang dat mensen tijd hebben voor zorgtaken. Voor Groen! vormt zorgverlof daarom een tweede pijler van de tijdsverzekering. Dat zorgverlof omvat het huidige recht op palliatief en zorgverlof. Groen! bepleit dat een werknemer reeds één week na zijn aanvraag dit (vaak dringend) zorgverlof kan opnemen. Een menselijke samenleving voorziet ook in een ruimer rouwverlof dan vandaag.

- Tijd voor zelfontplooiing naast de arbeid. Keuzes om bepaalde periodes de arbeidstijd te verminderen in functie van meer levenskwaliteit of andere maatschappelijke engagementen vertrekken niet alleen van tijd voor kinderen of voor zorgtaken. Groen! wil mensen meer ruimte geven voor engagementen naast de arbeidsmarkt. Groen! wil daarom uitbreiding van tijdskredieten als een derde pijler van de tijdsverzekering. Vooral vormen van deeltijds tijdskrediet maken meer duurzame combinaties van werk en andere engagementen mogelijk.

- Tijd om te leren. In de kennismaatschappij is veroudering van kennis een persoonlijk, een maatschappelijk én een economisch risico. Tegelijk kost bijscholing veel aan individuen: naast tijdens opleidingskosten derft men vaak ook inkomen. Groen! wil daarom het recht op educatief verlof
omvormen tot een leerkrediet voor iedere Belg op 18 jaar. Deze vierde pijler van de tijdsverzekering verzekert ook een deel van het inkomensverlies wanneer mensen in onze kennismaatschappij minder gaan werken om opnieuw te kunnen studeren.

52. Groen! wil een leeftijds- en gezinsmodulering van het bestaande tijdskrediet. Zo kunnen we jonge gezinnen meer aanmoedigen tijdskrediet op te nemen voor zorgtaken door hen een hogere uitkering te geven dan bijvoorbeeld ouderen die langzaam hun arbeidstijd afbouwen. Zo willen we voor éénoudergezinnen een hogere tijdspremie, zodat (deeltijds) tijdskrediet ook voor hen een financieel haalbare kaart wordt.

53. Om de kwaliteit van de arbeid te bewaken en te garanderen, roept Groen! de sociale partners op om werk te maken van een vervangingsnorm per sector voor mensen die hun tijdsrechten opnemen. Zo’n norm legt het minimaal aantal vervangende aanwervingen vast in een bedrijf, zodat de werkdruk draagbaar
blijft wanneer collega’s tijdsrechten opnemen.

54. Groen! wil aanvullend aan de tijdsverzekering systemen van sectorale collectieve
arbeidsduurvermindering stimuleren (onder meer door verlaging van sociale lasten aan bedrijven die de arbeidsduur verminderen). In afwachting van een volwaardige tijdsverzekering wil Groen! dat werknemers voltijdse sociale rechten opbouwen vanaf een viervijfde tewerkstelling.

Groen! -programma - Duurzame Economie

2010-05-20T22:04:00.000-07:00

Duurzame Economie

De uitdagingen
Ons financieel systeem ontspoort, jobs gaan met honderden tegelijk verloren, de vergrijzing nadert en de aarde warmt op. We staan op een kantelpunt. Ofwel steken we onze kop in het zand en hopen we – tevergeefs – dat alles overwaait, ofwel nemen we het heft in handen en verzilveren we de kansen die deze crisissen ons bieden. Groen! kiest duidelijk voor die laatste optie.
Wie een probleem ten gronde aanpakt, begint best bij de oorzaken. Het ontstaan en samenvallen van de economische, ecologische en sociale crisissen heeft vier grote oorzaken:

1. We hebben een economisch systeem dat bijna volledig is gefocust op kortetermijngroei (op vlak van winsten, beurswaarde of bruto binnenlands product). Omdat we hierbij geen rekening houden met de gevolgen op lange termijn, leidt dit tot een systematische roofbouw op maatschappij én toekomst. Na 50 jaar krijgen we een steeds groter prijskaartje te zien voor de roofbouw uit het verleden. Er is dus een fundamenteel nieuwe aanpak nodig.

2. We verbruiken meer grondstoffen dan onze planeet produceert. Onze aarde produceert grondstoffen en verwerkt afval, maar er zijn grenzen aan haar mogelijkheden. Ze heeft ons als het ware een bankrekening vol grondstoffen gegeven, waardoor we, indien we enkel leven van de rente, nog vele eeuwen kunnen genieten van haar rijkdommen. Wereldwijd verbruiken we nu al jaarlijks 130% van deze rente en het verbruik stijgt snel. Belgen verbruiken meer dan 400% van die rente. We plegen dus roofbouw op onze toekomst.

3. Onze Belgische economie heeft momenteel een gevaarlijke afhankelijkheid aan fossiele brandstoffen. Ook wereldwijd is meer dan negentig procent van de gebruikte energie afkomstig uit fossiele bronnen. Vlak voor de financieel-economische crisis losbrak in juni 2008, sneuvelden week na week de olieprijzenrecords met pieken tot bijna 150 dollar. In 1999 kostte een vat ruwe olie minder dan 10 dollar en vandaag zitten we rond de 80 dollar. De hoofdeconoom van ABN Amro voorspelt een verdubbeling van de olieprijs op een periode van ongeveer zeven jaar en acht de kaap van 300 dollar voor een vat olie binnen tien jaar haalbaar. Als we nu niet resoluut inzetten op energie-onafhankelijkheid, zal de impact van deze prijsstijgingen een sociaal-economische ramp betekenen.

4. Een financieel systeem zonder heldere regels en geloofwaardig toezicht ontspoort. In de steeds verder gedereguleerde markt van de voorbije jaren, leidde de jacht naar steeds hogere winsten tot het nemen van steeds grotere risico’s. Toen midden 2008 de risicobel werd doorprikt, zakte het hele systeem als een kaartenhuisje in elkaar. Het falen van het geglobaliseerde financiële systeem zorgde voor de ineenstorting van de kredietverlening, de zogenaamde ‘credit crunch’. Banken gingen over kop, geld ging in rook op en miljoenen mensen verloren hun baan. Bedrijven raakten niet meer aan de nodige kredieten voor belangrijke investeringen en de economie koelde af, met een langdurige en diepe recessie tot gevolg.
Deze analyse is al decennia lang een drijvende kracht achter de groene beweging. Tijdens die jaren deden we meer dan enkel wijzen op gevaren, we ontwikkelden ook een aantrekkelijk en haalbaar alternatief. We noemen dit alternatief ‘de duurzame economie’. Jammer genoeg predikten we jarenlang in de woestijn. Maar, mede door de

DUURZAME ECONOMIE

klimaatcrisis, is er de voorbije jaren heel wat veranderd. Steeds meer academici, politici en middenveldorganisaties, uit zowat alle continenten, vakgebieden en politieke stromingen pleiten nu voor allerhande ‘groene maatregelen’ en een versnelde overgang naar de ‘duurzame economie’.
Door de aanhoudende desorganisatie binnen deze federale regering heeft het economisch beleid zich de voorbije jaren beperkt tot het blussen van brandjes en het nemen van crisismaatregelen. Hoewel ingrepen als de tijdelijke werkloosheid voor bedienden de impact van de crisis enigszins hebben verzacht, zullen de drie regeringen van de voorbije drie jaar vooral herinnerd worden om hun uitschuivers en besluiteloosheid. Deze regeringen brachten ons namelijk ‘Fortis-gate’, een totaal ontspoorde FOD Financiën en een sterk beschadigd imago in het buitenland.
De steeds vierkanter draaiende FOD Financiën kostte de staat ondertussen handenvol geld. België is een paradijs voor fraudeurs geworden en is daardoor zelfs op de internationale grijze lijst van fiscale paradijzen van de OESO beland. Via een web van politieke benoemingen verlamt minister Reynders steeds meer de werking van onze overheidsfinanciën.
Door haar onhandige aanpak struikelde Leterme I over de redding van Fortis. Om toch maar zo snel mogelijk van de hete aardappel verlost te zijn, verkocht de regering deze parel aan de Belgische financiële kroon voor een prikje aan het Franse BNP Paribas. Eén jaar later kondigt BNP aan dat ze dankzij de aankoop van Fortis een verbazend sterke winstgroei gekend hebben.

Onze visie
Voor Groen! zijn economie en ecologie onlosmakelijk met elkaar verbonden, ze zijn elkaars bondgenoten. Onze economie speelt zich af binnen het ecologische systeem van onze aarde, we kunnen niet anders dan die realiteit in rekening brengen.
Indien de economie het ecologische systeem aantast, er roofbouw op pleegt, zaagt ze de tak af waarop ze zelf steunt. De uitputting van fossiele grondstoffen, het instorten van het visbestand, werknemers die ziek worden door milieuvervuiling,… Het zijn allemaal symptomen van een economie die haar eigen fundamenten ondergraaft door onoordeelkundig om te springen met haar ecologische context. Ecologie ís economie, dat is de harde realiteit.
Voor Groen! is de enige leefbare toekomsteconomie er dus één die veel beter rekening houdt met haar ecologische context. Een ‘duurzame economie’ gaat duurzaam en verstandig om met natuurlijke rijkdommen en de ecologische evenwichten van haar leefomgeving. Vele economen zijn intussen tot dit zelfde inzicht gekomen, ook zij verdedigen de vergroening van de economie als enige realistische optie voor de toekomst.
In een ‘duurzame economie’ biedt onze ecologische omgeving ons ook tal van opportuniteiten. Zon, wind en warmte vervangen fossiele brandstoffen, recyclage en materiaalkringlopen (afval wordt gebruikt als grondstof voor productie van iets anders) vervangen de wegwerpeconomie,... Dankzij deze nieuwe aanpak worden ecologie en economie meer dan ooit bondgenoten. Dat biedt geweldige kansen voor innovatie, nieuwe jobs, het aantrekken van investeringen,… kortom voor een serieuze economische relance.
De eerste stap in deze overgang naar de ‘duurzame economie noemen wij de ‘Groene New Deal’. Dit relanceplan bestaat uit een reeks concrete, daadkrachtige initiatieven die al vanaf 2011 bijdragen aan een versneld economisch herstel. Bovendien zet dit plan ook de eerste stappen in een (op termijn onvermijdelijke) transitie naar een echt duurzame samenleving. Zo willen we, via een aangepast, modern overheidsbeleid, definitief de weg inslaan naar een ‘vergroening’ (stabilisering en verduurzaming) van onze economie.

Onze oplossingen
ALGEMENE MAATREGELEN
Heel wat economische bevoegdheden zitten nu bij de gewesten in plaats van op het federale niveau. Toch zijn er nog heel wat nuttige maatregelen die we kunnen nemen op het federale niveau:

1. Groene O&O (Onderzoek en Ontwikkeling) stimuleren via de verdere uitbouw van collectieve onderzoekscentra. De collectieve onderzoekscentra hebben als doelstelling om binnen een bepaalde economische sector de O&O kosten te delen, de kennis te verspreiden bij alle aangesloten bedrijven, én te helpen bij het ontwikkelen en implementeren van nuttige toepassingen. Deze centra werden tot nu toe voornamelijk opgericht binnen traditionele sectoren. Wij pleiten dan ook voor:
-De oprichting van nieuwe onderzoekscentra voor sectoren die er momenteel geen hebben (zoals o.a. openbare besturen, gezondheid, afval)
-Deelname aan vergelijkbare Europese initiatieven op het vlak van O&O
-Permanente evaluatie en versterking van deze onderzoekscentra

2. Samenzitten met de sociale partners voor de uitwerking van een strategisch plan om de transitie naar een duurzame economie te doen slagen. Bij deze uitwerking willen we ook milieubelangenorganisaties betrekken, ondermeer vanwege hun grote technische kennis op vlak van ecologie. Het resulterende stappenplan bestaat uit concrete acties op gebied van vorming, arbeidsorganisatie (bijvoorbeeld de kwaliteit van het milieu, de gezondheid en de bescherming van de werknemer, de mogelijkheden van telewerk, collectief mobiliteitsplan…) en de impact van de onderneming op haar omgeving (energieverbruik, luchtvervuiling, relaties met de omwonenden).

3. Bedrijven ondersteunen in de uitwerking van indicatoren en strategieën om hun ecologische voetafdruk te verminderen. Het aantal en de aard van deze indicatoren zal variëren volgens de activiteitssector en de grootte van de onderneming. Omdat vergroening vaak gepaard gaat met het terugdringen van verspilling toont de praktijk dat deze investering rendabel is op milieu- en economisch vlak. Bedrijven zoals Colruyt, Ecopower of Umicore zijn sprekende voordelen van het duurzaam concurrentieel voordeel dat vergroening met zich meebrengt. Ondermeer door deze hulp aan te bieden via de bestaande ondernemingsloketten zal ze ook beschikbaar zijn op maat van zelfstandigen en KMO’s.

4. Via het aankoop- en aanbestedingsbeleid de vraag aanwakkeren naar innovatieve producten die het milieu en sociale rechten respecteren. Een geloofwaardige overheid geeft zelf het goede voorbeeld. Door een vooruitstrevend aankoop- en aanbestedingsbeleid zal ze bovendien een reële markt creëren voor deze producten. Dat verhoogt sterk de kans dat innovatieve bedrijven zich hier gaan ontwikkelen en/of komen vestigen.
Een vooruitstrevend aankoopbeleid kan zelfs publieke aanbestedingen doen voor producten of technologieën die nog niet bestaan: ’Als iemand iets oplevert met de volgende kwaliteiten, zijn we bereid om er X eenheden van aan te kopen tegen prijs Y.’ Na zo een publieke aankondiging zouden ook andere partijen (bedrijven, particulieren, steden, …) kunnen intekenen als klant met vermelding van de beloofde afname. Zo zal men niet enkel belangrijke O&O impulsen geven aan duurzame, innovatieve projecten, maar zal men ook ‘top runners’ aantrekken en belonen door een markt te creëren voor hun toekomstige nieuwe of sterk verbeterde producten of door een schaalvergroting teweeg te brengen die een sterke prijsdaling toelaat.

5. Een hele regio die afhankelijk is van één bedrijf of één grondstof, is economisch en sociaal erg kwetsbaar. Daarom zet een duurzame economie in op decentralisatie en diversificatie. Grotere diversiteit creëert een veel sterkere economie. De economie van de toekomst steunt dus grotendeels op zelfstandige ondernemers en KMO’s. In ons land zorgen zij ook nu al voor de meeste banen. Daarom wil Groen! een beleid dat zelfstandige ondernemers en KMO’s krachtiger ondersteunt met:
-Administratieve vereenvoudiging waar mogelijk. We realiseren het uniek loket voor milieu- en stedenbouwkundige vergunningen. Zoveel mogelijk diensten worden gedigitaliseerd en online beschikbaar (bijv. milieuvergunningen). Er komen centrale gegevensdatabanken en een snellere afhandeling van de vergunningsaanvragen.
-De wet op de handelsvestigingen (ook bekend als de IKEA-wet) heeft de deur opengezet voor grote ketens en shoppingcentra (meestal buiten de kernen van steden en gemeenten), ten koste van lokaal verankerde zelfstandige ondernemers en KMO’s. Groen! kiest resoluut voor levende woon- en winkelkernen in onze steden en gemeenten en wil om die reden ook de wet op de handelsvestigingen grondig evalueren en aanpassen.
-Een systeem van vouchers voor technologische ondersteuning van KMO’s die willen vergroenen. De bestaande BEA’s (budgetten economisch advies) gingen in die richting, maar die verdwijnen nu wellicht in de ecologiesteun. Met een systeem van groene vouchers kunnen KMO’s die willen innoveren, beroep doen op externe experts die marketing, management, financieel en technisch advies geven.
-Het gebruik van ondernemingsgroeperingen actief aanmoedigen en ondersteunen. Dankzij dit systeem worden in Frankrijk momenteel meer dan 35.000 personen onder verschillende ondernemingen ‘gedeeld’, bijvoorbeeld informatici. Volgens de huidige wetgeving mag een ondernemingsgroepering alleen mensen aannemen met weinig tewerkstellingskansen. Deze beperking bestaat niet in Frankrijk en zou ook hier best worden opgeheven. Bijkomend kan men ook de sociale bijdragen verminderen voor de eerste twee of drie arbeidsplaatsen die geschapen worden door een ondernemingsgroepering, zoals nu het geval is voor eerste arbeidsplaatsen in een nieuwe onderneming.

6. Groen! pleit voor een beperkt aantal producten voor ambitieuze productnormen in plaats van ecolabels. Deze normen zijn voortschrijdend in de tijd en lang van tevoren bekend. Producenten kunnen er dan op anticiperen in hun onderzoeksprogramma’s en hun investeringsbeleid. Wie beter doet dan de norm, wordt extra beloond en het meest duurzame product of de beste technologie wordt na verloop van tijd de nieuwe norm. Buitenlandse voorbeelden (het ‘Top Runner Model’ in Japan) laten zien dat dit een zeer effectieve aanpak is om groene doorbraken te realiseren.

7. Wij pleiten ook voor de invoering van een ecologisch bonus-malussysteem. Groen! wil de markt van werkelijk innovatieve en ecologische producten vergroten, door het toekennen van een forse fiscale bonus. Zo wordt de verkoopprijs ervan gedrukt. Een ecobonus wordt toegekend voor een periode van maximaal drie jaar, daarna kan het product op eigen benen staan. De kost van dit systeem wordt gerecupereerd door ‘vuile’ producten uit dezelfde productcategorie extra te belasten. Zo ontstaat er snel een grote vraag naar de innovatieve, ecologische variant. De ‘ecologische bonus’-producten zijn in zowel productie als gebruik vele malen minder milieubelastend dan nu gangbaar is. Ze betekenen dus een wezenlijke doorbraak. Binnen de EU-regelgeving bestaat geen bezwaar, zolang het niet-discriminerend wordt toegepast.
NAAR EEN RECHTVAARDIGE FINANCIËLE SECTOR
De financiële markten geven bedrijven de nodige zuurstof door slapend kapitaal te verzamelen en te verschaffen aan mensen of bedrijven die kapitaal nodig hebben. De steeds verder uitbreidende deregulering heeft echter gewoekerd als een kanker, waardoor de economie nu wereldwijd hapt naar adem. De groene beweging waarschuwde al vele jaren voor een ontsporing van de financiële markten. Gelukkig heeft ze in die zelfde periode ook gewerkt aan heel wat voorstellen om de financiële markten weer gezond te krijgen. Enkele belangrijke elementen uit dit concreet en technisch onderbouwd plan:

8. Terugkeren naar een strikte scheiding tussen spaarbanken en zakenbanken. De Ecolo-Groen! fractie diende hier rond reeds een wetsvoorstel in.

9. We willen die spaarbanken dan ook beter afschermen voor de gevaren van de financiële markten. Dat betekent ondermeer dat deze banken niet langer beursgenoteerd zullen zijn.

10. De kredietwaardigheid van spaarbanken versterken. Dit kan bijvoorbeeld via systemen zoals ‘dynamische eigen middelen’: Tijdens periodes van gunstige economische conjunctuur worden de eigen middelen van banken geleidelijk aan opgetrokken (tot 15% van de passiva). Die reserves kunnen ze dan aanspreken in slechtere tijden.

11. De spaarder beter beschermen via controle op financiële producten en aangeboden informatie. De huidige wetgeving laat de CBFA en de economische inspectie niet toe de kwaliteit te beoordelen van financiële producten. Kortom, de financiële producten die aan de Belgische spaarder worden aangeboden moeten aan geen enkele kwaliteits- of veiligheidsnorm beantwoorden. We wensen dat de economische inspectie in de toekomst de verkoop van bepaalde producten kan verbieden wanneer ze teveel risico’s inhouden of wanneer ze niet voldoen aan bepaalde vereisten inzake kwaliteit.

12. Speculatieve transacties ontraden via het verhogen van de bestaande heffingen op beurstransacties tot 0,5%, het niveau van het Verenigd Koninkrijk en heel wat andere Europese landen (In Ierland bedraagt deze heffing zelfs 1%). Deze heffing wordt niet gevoeld door een normale belegger, maar snijdt wel in de winstmarges van zware speculanten. Ter vergelijking, deze zelfde speculanten rekenen de normale belegger vaak 5% instapkost aan en banken rekenen tot 2% verwerkingskosten aan. Ondanks het feit dat de gewone belegger deze heffing niet zal voelen, zal de invoer ervan de beurskoersen stabieler maken.

13. De boekhoudkundige normen verbeteren. We pleiten voor regels die beter de onderliggende economische realiteit weergeven en minder gevoelig zijn voor de schommelingen van de financiële markten.

14. We willen ook de strijd tegen de belastingsparadijzen opdrijven. Dat betekent dat we financiële stromen willen belasten die afkomstig zijn van ondernemingen gevestigd in deze belastingsparadijzen. Het is belangrijk dat de opheffing van het bankgeheim vlotter kan verlopen in gevallen waar deze opheffing nuttig is. Het lijkt ons ook normaal dat personen en bedrijven die meewerken aan het opzetten van fraudeconstructies ook mee verantwoordelijk gesteld worden voor de vastgestelde fraude.

15. Zolang sommige banken te groot zijn om te falen, staat de overheid impliciet garant voor deze instellingen. Daarom wil Groen! maatregelen nemen die er voor zorgen dat de financiële verstrengeling tussen al deze instellingen niet langer tot besmetting lijdt. Een belangrijk element hierin is de verplichting voor alle financiële instellingen om een evacuatieplan uit te werken. Dit stappenplan beschrijft concreet hoe het geld van de spaarders en andere instellingen kan worden gered als het voortbestaan van de bank onzeker wordt. Op verzoek en onder supervisie van de toezichthouder moet dit concreet stappenplan regelmatig en op onverwachte momenten ingeoefend worden. Zolang banken niet in orde zijn met deze verplichting mogen ze geen depositogaranties meer geven of deelnemen aan bankfusies of -overnames.

16. Gemeenten mogen geen referentieaandeelhouder zijn bij banken, noch in de overheidsbank (zie onder), noch in een private bank. Zij richten zich namelijk te veel op lokale belangen, en kunnen bovendien niet rechtstreeks geïnterpelleerd worden door het parlement. Burgemeesters of andere lokale bestuurders horen niet thuis in raden van bestuur van financiële instellingen. Zij missen daartoe doorgaans de knowhow en moeten onvoldoende rekenschap afleggen. Groen! vraagt dan ook dat de Gemeentelijke Holding op termijn haar participatie in Dexia verkoopt, en lokale mandatarissen ontslag nemen uit hun bestuursfuncties.

17. Door de betere regulering van de financiële markten zullen onvermijdelijk heel wat beleggers een deel van hun middelen onttrekken aan de zuiver financiële markten richting deze investeringsfondsen, wat een belangrijke en duurzame kapitaalinjectie zal betekenen voor de reële economie.

18. Onze economie heeft ook nood aan een overheidsbank, die spaargelden in alle veiligheid beheert, en die met de ingezamelde spaargelden de lokale economie aan goedkope kredieten helpt. Zo’n overheidsbank is een belangrijke speler in de financiering van KMO’s en kan via haar kredietbeleid helpen de transitie naar een duurzame economie te realiseren. We willen dat zijn bankmodel uiterst eenvoudig en transparant is: winst is niet de missie, wel efficiëntie, veilig beheer van spaargelden, en vlotte kredietverlening aan de lokale economie.
Als instelling met maatschappelijk doel kan deze bank de andere banken ‘eerlijk’ houden door zelf op te treden als eerlijke speler met interessante producten. De overheidsbank kan de spaarder helpen door transparante spaarproducten aan te bieden. Deze bank verleent ook goedkope kredieten aan particulieren en KMO’s voor investeringen in innovatie en verduurzaming.

19. De overheidsbank legt in al haar producten en initiatieven een sterke nadruk op criteria als duurzaamheid, sociale meerwaarde en ecologie. Zo kan ze een belangrijke ondersteunende rol gaan spelen bij:
-materiaal- en energie-efficiëntie
-clusterontwikkeling
-kringloopbenaderingen
-ontwikkeling van Duurzame BedrijvenTerreinen
-microfinanciering

20. De overheidsbank kan ook een ondersteunde rol spelen bij het investeringsbeleid van de gewesten. Het mag nooit de bedoeling zijn dat gewestelijke investeringsinstrumenten, zoals in het verleden vaak gebeurde, gaan beleggen op zoek naar rendement. Indien ze meer middelen hebben dan ze op dat moment kunnen aanwenden, zetten ze deze extra middelen uit bij de overheidsbank, zodat die andere initiatieven kan ondersteunen.

21. De Groene overheidsbank kan ook instaan voor de spijzing van fondsen die instaan voor duurzame overheidsinvesteringen. Zo kunnen we bijvoorbeeld een volkslening uitschrijven om een ééngemaakt federaal sociaal klimaatfonds (zie hoofdstuk energie) te versterken. Deze lening zou een nuttige activering zijn van de meer dan 200 miljard euro aan slapende spaargelden van de Belgische gezinnen. Doordat de rente op spaarboekjes nu zelfs tot onder de inflatievoet gezakt is, kan zo een publieke lening een interessante, veilige belegging zijn in de toekomst van het eigen land. Deze lening zou geleidelijk terugbetaald worden via de verwezenlijkte energiebesparingen volgens een systeem van derde-investeerder.
DE DUURZAME ECONOMIE CREËERT HEEL WAT NIEUWE JOBS
De uitwerking hiervan vindt u in het hoofdstuk Werk.
DE DUURZAME ECONOMIE IS EEN SOCIALE ECONOMIE
Een echt duurzame economie is niet gericht op het blind nastreven van winst. Het streven naar steeds hogere winsten is op termijn wel dodelijk voor onze samenleving en economie. Een duurzame economie beoogt duurzame welvaart op sociaalecologisch vlak. Een sterke economie is dus een middel voor meer welvaart en meer welzijn. Dat is het uiteindelijke doel.

22. Die keuze weerspiegelt zich ondermeer in de afstemming van het groene beleid op zowel sociale en ecologische als op economische indicatoren. Eén enkele indicator (zoals het Bruto Binnenlands Product) gebruiken om een complexe en veelzijdige werkelijkheid te evalueren, kan nooit een groot succes zijn. Daarom pleiten wij voor een beleid dat zich baseert op een brede waaier aan indicatoren, die drie essentiële facetten van de samenleving meten: het ecologische, het sociale en het economische.
Hiervoor hoeven we het warm water niet opnieuw uit te vinden, alle indicatoren die we aanhalen bestaan reeds en worden periodiek berekend (bijvoorbeeld ISEW, GPI,…). De overheid bepaalt ambitieuze streefdoelen voor elk van deze indicatoren en gebruikt die streefdoelen als uitgangspunt voor haar beleid. We willen dan ook dat het Federaal Planbureau hiervoor jaarlijks een volledige set van groene nationale rekeningen opstelt die ze voorlegt aan regering en parlement.

23. We willen ook de financiering voor initiatieven binnen de sociale en solidaire economie vergemakkelijken: (in hoofdzaak gewestelijke bevoegdheid, maar hier vermeld voor de volledigheid)
-We stellen in de eerste plaats voor om een wettelijk kader met minimumnormen te creëren voor de bepaling van wat ‘sociaal verantwoorde financiële investeringen’ zijn.
-Daarnaast willen we ook een mechanisme voorzien dat het ‘Fonds voor sociale economie en duurzaam ondernemen’ terug in staat stelt nieuwe activiteiten te ontwikkelen en nieuwe klanten te bedienen. Sinds de institutionele discussies – die een toekomstige regionalisering van de sociale economie voorzien- mag dit fonds namelijk niet meer gebruikt worden voor het financieren van nieuwe projecten. Gezien de huidige communautaire impasse is het belangrijk om deze situatie, op zijn minst voorlopig, te verhelpen zodat we de financieringscontinuïteit van de sociale economie kunnen verzekeren.
-Wij willen ook de financiering voor beschutte werkplaatsen veilig stellen. Bovendien betekenen deze subsidies geen extra kost voor de overheid. Elke euro die zij in de beschutte werkplaatsen investeert, bespaart ze op een andere kostenpost. Zo wees een studie van professor Pacolet uit dat de beschutte werkplaatsen voor de overheid een netto opbrengst van 21 miljoen euro per jaar betekenen.
Coöperaties zijn internationaal de basis van de sociale economie. De coöperatieve economie speelt bovendien ook een belangrijke rol als voortrekker in het ecologisch ondernemen. In Europa zijn er meer dan 267.000 coöperatieve bedrijven met 163 miljoen coöperanten en 5,4 miljoen werknemers. In België is er wel een wettelijk statuut en zijn er enkele succesverhalen zoals Ecopower, maar toch liggen we op dit vlak ver achter op buurlanden als Frankrijk, Spanje, Groot-Brittannië. Groen! ziet de coöperatie als een belangrijke maatschappelijke ondernemingsvorm en wil daarom het gat dichtrijden op onze buurlanden. Daarom ijveren we ondermeer voor:
-Een volwaardige erkenning van ‘participatieve coöperaties’ (meer informatie over deze vorm van coöperaties kan u terugvinden op http://www.socialeeconomie.be/cooperaties).
-Een betere afstemming van de toegestane adviespakketten van erkende adviesbureaus in de sociale economie op de noden van deze participatieve coöperaties.
-Een uitbreiding van het takenpakket van de Startcentra met de ondersteuning van starters die op een coöperatieve manier willen ondernemen. Deze centra zijn ondersteunende structuren die nu al in de meeste Vlaamse subregio’s een impuls geven aan de ontwikkeling van bedrijven die werken met kansengroepen.

24. Groen! ijvert voor een belangrijke opwaardering van de dienstensector. Via de sterke verlaging van de loonlasten en het verwerken van vrijwilligerswerk en mantelzorg in beleidsindicatoren zoals het ISEW en het GPI, zullen sectoren als de zorgsector eindelijk naar waarde geschat worden. Bij een groen economisch beleid worden deze sectoren dus eindelijk behandeld als volwaardige economische sectoren.
VERGROENING IS MOGELIJK IN ZOWAT ALLE SECTOREN
De duurzame economie kunnen we realiseren in zowat alle sectoren. We geven hier nog een sprekend voorbeeld. (het gaat hier om vooral gewestelijke bevoegdheden, maar hier vermeld voor de volledigheid).
Groene chemie is een sector met een belangrijk toekomstperspectief. Daar zijn de principes van ‘industriële ecologie’ namelijk maximaal toepasbaar:
-Vermijden van niet-recycleerbaar restafval
-Stoppen van vervuiling door het lekken van risicovolle stoffen in het productieproces
-Geleidelijke omschakeling van de industrie weg van aardolie en naar meer inzet van hernieuwbare grondstoffen is mogelijk
-Aandeel van biologische grondstoffen optrekken naar 10% tegen 2010 en naar 25% tegen 2030
-Forse innovatiepremies voor chemische bedrijven die meer ruimte maken voor bio
-Ecoboni voor biologisch afbreekbare materialen (bijvoorbeeld verpakkingen)

Fucked by the system - Architectuur Sint Lucas Gent

2010-05-20T21:57:00.000-07:00

heel leuk project, een nieuwe toekomst voor Doel?

Architectuurproject UAD Brussel-zuid

2010-05-20T21:49:00.000-07:00

voetgangervriendelijker maken van stationsbuurten... een oefening

Vesalius arena Gent

2010-05-20T21:42:00.000-07:00

wordt mijn favoriete hedendaagse gebouw in Gent mochten ze het bouwen.....

2010-05-20T10:02:00.000-07:00

Positieve energie
Het lijkt wel of de regeringen tussen 2007 en 2010 geen enkel probleem hebben kunnen oplossen. Stijgende armoede en werkloosheid, het klimaatprobleem, een slecht draaiende justitie, de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde: de regering stond erbij, keek ernaar en verzonk in politieke spelletjes. En dat is best wel erg. Want zo is er heel wat kostbare tijd verloren gegaan.

Oplossingen vind je door integer aan politiek te doen. Door met elkaar in dialoog te gaan. Door te praten, door te luisteren, door met open vizier samen te werken. Een probleem los je niet op door elkaar de schuld te geven of aan de kant te blijven staan. We kunnen die negatieve spiraal omdraaien, door een stevige scheut positieve energie en door een batterij creatieve en concrete voorstellen. Zo geven we ons land toekomst.

Een staatshervorming en de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde is enkel mogelijk als je echt dialogeert. Het is ondertussen duidelijk dat de confrontatiestrategie en de politieke spelletjes niets opleveren. Wij hebben onze nek uitgestoken, door zelfs vanuit de oppositie te onderhandelen. Maar de regeringspartijen lieten hun onderlinge twisten de bovenhand nemen, en hebben de kans verkwanseld. Het is tijd om de angstige ‘we gaan zeker verliezen’-gedachte achter ons te laten. Een stevige staatshervorming is mogelijk, als iedereen bereid is een win-win-situatie op te zoeken, waar zowel Vlamingen als Franstaligen beter van worden.

Het is ook hoog tijd om de economische, ecologische en maatschappelijk problemen aan te pakken, met eenzelfde mix van positieve energie en concrete voorstellen.

We willen meer jobs. Op die manier krijgen meer mensen kansen op de arbeidsmarkt. We willen kwaliteitsvolle jobs, die in ons land blijven. De weg daar naartoe is die van een duurzame economie: nieuwe jobs in de duurzame bouw, in de hernieuwbare energie-sector, in de toekomstgerichte industrie, in de zorgsector. Zo geven we tegelijkertijd een helder antwoord op de klimaatopwarming. We creëren jobs door de economie groener te laten draaien.

We willen krachtdadig de armoede aanpakken. 15% van de mensen in België leeft in armoede. Wij hebben een berekend voorstel dat het mogelijk maakt om alle pensioenen en uitkeringen boven de Europese armoedegrens op te trekken. Dat is voor Groen! een absolute prioriteit.

Het is tijd om de politieke spelletjes te begraven en de integriteit terug boven te halen in de politiek.
Het is tijd om zonder verborgen agenda naar oplossingen te zoeken.
Het is tijd voor positieve energie.

Ook Groen! trekt de communautaire kaart

2010-05-20T09:52:00.000-07:00

Ook Groen! trekt de communautaire kaart

Groen! - Groen! plan van 1,25 miljard voor armoedebestrijding krijgt steun van ACW

2010-05-18T17:53:00.000-07:00

Groen! - Groen! plan van 1,25 miljard voor armoedebestrijding krijgt steun van ACW

Groen! - Hoogspanningslijnen & Gezondheidsrisico’s

2010-05-18T17:43:00.000-07:00

Groen! - Hoogspanningslijnen & Gezondheidsrisico’s

"Geen liberaal meer aan hoofd van Financiën in volgende regering''

2010-05-18T16:47:00.000-07:00

De Standaard - ''Geen liberaal meer aan hoofd van Financiën in volgende regering''

City of Silk

2010-05-17T19:51:00.000-07:00

een droompje uit Koeweit...
weet je wat ik wel leuk vind; is het idee van sierlijke patronen die een grid vormen voor de stad die daarop moet gebouwd worden, zo word stadplannen bekijken op zich een estetische bezigheid.

Mohammed Bin Rashid Gardens

2010-05-17T19:44:00.000-07:00

Zeemzoete dromen, steden bouwen op een blanke canvas van woestijnzand, zolang de financiering maar geen drijfzand is.

Gulden Snede: Understanding Architecture, pt.3 - Proportion

2010-05-10T19:01:00.000-07:00

Mijn blog heeft geen naam voor niets...

Duurzame stadsontwikkeling in Zaragoza Spain (Eco Ciudad Valdespartera)

2010-05-10T18:46:00.000-07:00

Ecologische verantwoorde stadsontwikkeling kan er ook zo uitzien, architecturaal weliswaar niet mijn smaak maar veel beter te verantwoorden dan de meeste andere vormen van stadsontwikkeling in Spanje.

Super duurzame stad

2010-03-15T13:27:00.000-07:00

.... een super duurzame stad... een visualisatie van een groen stadsproject voor Goteborg.

2010-03-15T12:48:00.000-07:00

New Buildings in Old Places Conference.

The New Buildings in Old Places Conference bracht vooraanstaande overheidsverantwoordelijken, architecten, ruimtelijk planners, geschiedkundigen, institutionele landeigenaars, ontwikkelaars en erfgoed-deskundigen samen om te discusieren over de opdracht om cultureel gevoelige goed ontworpen gebouwen te plaatsen in historisch belangrijke omgevingen.
Georganiseerd samen met de Princes Regeneration Trust.

Prince Charles van over de plas, is sinds jaren actief op het vlak van ruimtelijke ontwikkeling en stedenbouw. Toegegeven zijn smaak is uitgesproken historiserend van aard als overcompensatie van de lelijke betonnen gedrochten die men in Groot-Brittanie her en der vind maar de theoretische grondslagen waarop zijn Foundation werkt zijn zeker interessant en zouden zeker van toepassing kunnen zijn op bepaalde plaatsen in Gent.

Een contemporaine Chinese degustatie

2010-03-09T19:43:00.000-08:00

Wat hebben we deze keer op het menu?

Sinese lijst met gloentjes?
Nope, wel enkele stedenbouwkundige ontwerpen uit China, ben zelf niet te vinden voor balkvormige woonblokken... maar ik kijk vooral naar de meest creatieve elementen in de ontwerpen... en als je goed kijkt zijn die dingen juist gebaseerd op oude concepten van formele monumentaliteit tot groen landschap doormarmerd met waterwegen en huzen aan de waterkant... en nog veel meer.

Meerlagig

2010-03-09T19:04:00.000-08:00

In dit filmpje, een stadsvernieuwingsproject in Nederland maakt duidelijk dat er aan onze wetgeving inzake ruimtelijke en stedenbouw gemorreld moet worden. Het concept om verschillende stedelijke functies te verweven noopt in deze dichtbebouwde omgeving tot creatieve oplossingen. Kleine woontorens omgeven een gemeenschappelijke groenzone die verheven is met twee verdiepingen van het maaiveld/begane grond. Zo zie je dat je toch stedelijk groen en commerciële functies en woonfunctie in kunt passen (boven elkaar) op een beperkt stukje grond. Helaas loopt onze ruimtelijke ordeningswetgeving achterop. Want is dit groen, nu bebouwde oppervlakte of groen?.... nee het is het allemaal!

Great sustainable cities

2010-03-08T13:34:00.000-08:00

... of gewoon een filmpje (accent van voice-over is wel grappig) over hoe we bij stadsvernieuwing en goede voorbereiding ervan materialen kunnen recycleren.

Fresno: A City Reborn

2010-03-08T13:23:00.000-08:00

In Fresno, stad in Californie zag men in de jaren zestig al in dat stadsvernieuwing een noodzaak was.... hier heeft het nog lang geduurd vooraleer ze het de negatieve effecten realiseerden van de "fermettekes"

Vleuterweide in Gent?

2010-02-24T15:41:00.000-08:00

Vleuterweide; is een van de vele verstedelijkingsprojecten in Nederland. Het is een promotiefilmpje voor particuliere investeerders. Waarom dit filmpje op deze blog? Ik zou voorstander zijn dat zulke soort projecten in Gent , in de 19de eeuwse gordel worden toegepast worden bij de stadsvernieuwing, wel met volgende opmerkingen en aanpassingen; om een antwoord te bieden op de gentrificatie (wegtrekken van verouderde en de sociaal-economisch minder bedeelde klassen) dient er met grote stelligheid sociale huisvesting geïntegreerd te worden, ook zou ik wat in dit filmpje betreft wat meer groendaken zien.

Gent - urban renewal

2010-02-20T14:00:00.000-08:00

een filmpe over de huidige stadsvernieuwingsprojecten in Gent; met bijzonder aandacht voor "Zuurstof voor de Brugse Poort" en "Bruggen naar Rabot"

Leuk filmpje, wel jammer dat de projecten allen achter lopen op schema, en wat mij betreft mogen de projecten iets doortastender zijn qua fysieke ingrepen.
De parken en groenzones zijn verre van af en verkrotting en woningen met een lage woonkwaliteit zijn nog steeds heel talrijk en daarvoor voorzien huidige plannen te weinig beterschap.

New Urbanism

2010-02-15T12:10:00.000-08:00

New Urbanism

een promofilmpje.
De esthetische afwerking, ieder zijn smaak, maar de meeste van de achterliggende ideeën zouden echt wel van toepassing moeten zijn van het verder ontwikkelen (euhm, wat mij betreft met enkele retro-actieve ingrepen) van onze stedelijke gebieden.

toekomstdromen van vandaag

2010-02-15T11:53:00.000-08:00

Dit filmpje als antwoord op vorige post.
En dit is een realistische toekomst voor stedelijk vervoer van nu

toekomstdromen van toen....

2010-02-15T11:30:00.000-08:00

Disney' presenteert... de toekomst...

Fusie van SLP en Groen!; en ik?

2009-12-20T01:13:00.000-08:00

Gisteren, werd de kogel door de kerk geschoten.
SLP en Groen worden voortaan een partij.
Dat een intense samenwerking tussen progressieve partijen nodig is in dit land daar was ik al lang van overtuigd, een eigen profiel en actie vanuit een ideologie evenzo. Het slechte verkiezingsresultaat maar vooral de financiële en structurele gevolgen ervan waren zo groot dat SLP op nationaal vlak onmogelijk als volwaardige partij verder kon functioneren, ondanks het enthousiasme van leden en mandatarissen. Dus de tering moest naar de nering worden gezet op partijvlak.
Al meer dan 8 jaar zet ik me als een progressieve vlaming in met veel engagement en enthousiamse in voor het links-liberalisme/sociaal-liberalisme. En ook in de toekomst blijft dat evenzo. Mijn hart doet toch wat pijn, en wil bij deze allen bedanken voor de hartelijke samenwerking bij Spirit/VlaamsProgressieven/SLP. De ervaringen die ik toch nog toe heb opgedaan zijn van onschatbare waarde, zowel als militant, actievoorder/betoger, partijraadslid, provinciaal voorzitter,...
Met een groep sociaal-liberalen en progressieve vlamingen wil ik samen met de ecologisten van Groen! aan politiek doen om samen een factor van belang te worden in het politieke landschap.

Neen ik word geen ecologist, al heb je op deze blog wel gezien dat ik een grote interesse voor het leefmilieu heb. Mijn politiek handelen zal steeds gebeuren volgens het sociaal-liberale denkkader van vrijheid, gelijke kansen en verantwoordelijkheid. Ik pleit voor een individualistische benadering van het politieke beleid zonder de interpersoonlijke solidariteit en verantwoordelijkheid uit het oog te verliezen en dat zal ik ook altijd zo blijven verkondigen. Paars is en blijft mijn persoonlijk politieke kleur, de groene franjes ;.) die waren er al.

Daarnaast zal ik altijd blijven pleiten voor samenwerking (welke vorm dan ook) met andere progressieve krachten en sociaal-liberalen die al dan niet partijpolitiek ontsloten zijn.

Daarnaast blijf ik actief lid bij L², de sociaal-liberale jongerenorganisatie. Gezien mijn eigen overtuiging en het geloof dat sociaal-liberalisme/links-liberalisme een groot potentieel heeft zeker bij jongeren, getuige ervan de politieke schooldebatten waar SLP bijna steevast goed scoorde.
L² stelt zich dus partijonafhankelijk op en ondersteunt hen die het sociaal-liberale gedachtengoed willen uitdragen.

Jethro Mortier

SLP en Groen! worden één partij.

2009-12-20T01:02:00.000-08:00

"BRUSSEL - De kleine links-liberale partij SLP fuseert met Groen!. De fusie werd zaterdag door de politieke raad van Groen! goedgekeurd met 76 procent en op de partijraad van SLP met bijna 70 procent."

Bedoeling is om in Vlaanderen een sterke groene vierde stroming te organiseren.
Op een gezamenlijke persconferentie zetten Van Besien en SLP-voorzitter Geert Lambert vooral de overeenkomsten tussen beide partijen in de verf. Het gaat dan vooral om de ongebonden houding van beide partijen en de gelijke visie op thema’s zoals duurzaamheid en diversiteit.

'Stemtestgevaar'
Van Besien legde het uit met de term 'stemtestgevaar'. Bij stemtests voor de verkiezingen kwamen kiezers van Groen! vaak uit bij SLP en andersom. 'Een bewijs dat beide programma’s inhoudelijk nauw bij elkaar aansluiten', aldus Van Besien.

'Er zijn wel verschillen, maar die zitten vaak in de bewoordingen', legt Lambert uit. Die verschillen zitten dan bijvoorbeeld op communautair en op economisch vlak. Een reeks studiedagen en congressen moeten alvast helpen om de samenwerking uit te diepen en de verschilpunten te overstijgen.

Naast de traditionele socialistische, christen-democratische en liberale wil het vernieuwde Groen! een 'vierde stroming' worden.

Politieke geloofwaardigheid Lambert
Lambert geeft toe dat er een gevaar bestaat dat mensen gaan twijfelen aan zijn politieke geloofwaardigheid. Op enkele jaren tijd was Lambert lid van achtereenvolgens Spirit/VlaamsProgressieven/SLP en nu Groen! . 'Toch ben ik inhoudelijk hetzelfde parcours blijven rijden. Ik blijf ook een sociaal-liberaal en ik reken erop dat het sociaal-liberalisme in Groen! kan overleven', aldus Lambert. Lambert hamert er ook op dat hem geen beloftes voor postjes of mandaten zijn gedaan.

Uitwerking integratie
Hoe de samenwerking op de verschillende niveaus zal uitgewerkt worden, ligt nog niet 100 procent vast. Op Europees niveau stelt er zich geen probleem. Daar zit ex-SLP’er Nelly Maes al in dezelfde fractie als de groenen (Groenen/Europese Vrije Alliantie). Op federaal niveau wordt Geert Lambert de derde senator voor Groen! .

Ook op lokaal vlak wordt de integratie doorgevoerd. Op sommige plaatsen ligt dat wel moeilijk. Hier en daar zit de SLP in de meerderheid en Groen! in de oppositie, of omgekeerd. Bedoeling is dat de engagementen van de gemeenteraadsverkiezingen van 2006 worden gerespecteerd.

bron: De Standaard

Opinie over opvoeding en onderwijs door Inan Akbas

2009-11-19T02:33:00.000-08:00

Over opvoeding en onderwijs
18 / 11 / 2009

November heeft zijn intrede gedaan in 2009, we zijn ondertussen bijna een decennium ver in de 21e eeuw. Het nieuwe academiejaar komt op kruissnelheid voor universiteiten en hogescholen. Op straat in de Vlaamse steden wandelen en fietsen studenten van kot via college naar café en terug, en vaak ook wel in andere volgorde. Hun aantal blijft stijgen, dit jaar zelfs met iets meer procentjes dan gewoonlijk dankzij de nieuwste lichting achttienjarigen, exponenten van de babyboom van begin jaren 90.

Maar één vaststelling blijft onwrikbaar behouden: in die menigte van Belgische studenten en occasionele Erasmusgangers ontwaren we nog altijd met moeite de nieuwe Belgen en andere immigranten. Ondanks hún constante babyboom, want laten we wel wezen: vooral in dat gezelschap moeten we de oorzaak zoeken van ons positief geboortecijfer. En ondanks de circa tien procent die ze vertegenwoordigen van de hele Belgische bevolking, wat betekent dat die demografische statistieken zeker niet recht evenredig lopen met het aantal hoger opgeleiden van buitenlandse origine.

Hoe komt het toch dat er zo weinigen van hen doorstromen van het middelbaar naar de unief of de hogeschool? De naoorlogse gastarbeiders in België hebben intussen al nazaten in de vierde generatie. Worden zij nog altijd gediscrimineerd? Worden hun onderwijskansen ontnomen door vooroordelen of armoede? Of hebben sommigen zich definitief teruggetrokken uit ons maatschappelijk leven, als een gepest kindje, zo vaak buitengesloten dat het zich in zijn eigen wereldje is gaan begeven?

Geen perfecte wereld

Het wordt tijd dat we afstappen van de idee van de achtergestelde allochtoon, die niet gelijk wordt behandeld op straat, door de autoriteiten, op school en op de arbeidsmarkt, inzake huisvesting et cetera. Ongetwijfeld zal er altijd discriminatie blijven bestaan. We leven nu eenmaal niet in een perfect stelsel, in een perfecte wereld.

Maar laten we ons hier focussen op het thema onderricht. Beter dan in een ontwikkeld land als België, dat toch over een zeer degelijk onderwijssysteem beschikt waarin gelijke kansen en de vrijheid van mening en individu vooropstaan, met bijvoorbeeld betaalbare scholen en studiebeurzen, zullen je kansen niet worden.

We zijn van mening dat het Vlaamse onderwijs voldoende mogelijkheden en stimuli biedt voor iedereen, ongeacht klasse of afkomst. Natuurlijk kan alles beter, dus als scholen en onderwijzers incentives aanreiken die leiden tot een betere doorstroming van allochtone leerlingen naar hoger onderwijs, dan kan je dat alleen maar toejuichen. Zoveel te beter. Toch geloven we dat het aanbod toereikend genoeg is en dat we daarin niet moeten zoeken naar het falen van de doorstroming. Nee, dat falen heeft andere oorzaken die nauw met elkaar verweven zijn en waarvan we er enkele willen belichten.

In de spiegel kijken

Ten eerste speelt de opvoeding die kinderen thuis krijgen een belangrijke rol in hun ontwikkeling en schoolprestaties. Dat zal niemand ontkennen. Ouders die hun kinderen niet prikkelen om het goed te doen op school, die niet geïnteresseerd zijn in of niets begrijpen van hun lessen en resultaten, kunnen niet verwachten dat hun zoon of dochter het goed zal doen in de klas. Voor wie of wat zouden die zich moeten inspannen, zonder aandacht of beloning in het vooruitzicht?

We merken dat de allochtone gemeenschap nog altijd dingen verwacht van de samenleving, in casu van het onderwijs, zonder dat ze de eigen verantwoordelijkheid opneemt: omdat mensen de taal niet beheersen, omdat ze geen job hebben of omdat ze geïsoleerd leven, soms zelfs omdat alle drie de redenen betrekking hebben op hen. Daarom is het belangrijk dat we deze mensen in de spiegel laten kijken, ouders aanzetten om de kinderen te stimuleren dus en hun opvoeding/onderwijs ter harte te nemen. Duidelijk te stellen dat ze alleen maar wel kunnen varen bij de kansen die Vlaanderen en België hen aanbiedt op gebied van onderwijs, en werk. Zouden we hierin niet beter stoppen met betutteling en een confrontatie nastreven met de eigen afkomst?

Willen ze dat hun kinderen dezelfde route in het leven uitstippelen, dat van een poetsvrouw, fabrieksarbeider of vuilnisman? Of willen ze dat hun kinderen juist de weg vinden naar hoger onderwijs, zich opwerken op de sociale ladder?

Wanneer we bijvoorbeeld aan jonge poetsvrouwen van Turkse origine vragen wat het beroep van hun moeder is, antwoorden ze altijd hetzelfde, namelijk poetsvrouw. Het zijn allemaal intelligente vrouwen met een uitgesproken mening, onafhankelijk en geëmancipeerd. Ze weten wat ze willen maar toch blijven ze op een bepaald moment ter plaatse trappelen in hun leven.

Ander voorbeeld: een jonge Turkse vrouw van 22 jaar vertelde ons ooit dat haar broer een bijbaantje had gevonden voor haar: poetsen in een bedrijf, ’s avonds. Ze zei dat ze dat niet wilde doen en dat ze liever naar een cursus boekhouden of management wilde gaan, of een stiel wilde leren. Wel, ze poetst nog altijd. En ze spreekt nog altijd gebrekkig Nederlands.

Bling

Dit gaat niet alleen over vrouwen natuurlijk: veel jongeren hebben gewoon geen zin meer om te studeren en willen zo snel mogelijk verlost raken van school om hun eigen ding te kunnen doen. Wat is dat, hun eigen ding, stellen we hen als vraag. Hun antwoord komt hierop neer: bling, snel geld.

Jongeren moeten een bepaald verantwoordelijkheidsgevoel en een zekere motivatie mee krijgen, willen ze iets betekenen op de arbeidsmarkt. En daar wringt het schoentje net: is dit een taak van de ouders of van de overheid? Wij menen dat dit van de ouders moet komen. Tussen haakjes kunnen we stellen dat deze problematiek zonder twijfel ook geldt voor de autochtone jeugd, maar voor nieuwe Belgen lijkt de toestand net iets meer precair.

En oplossingen zijn er niet zomaar voor handen. Ouders moeten zoveel mogelijk betrokken raken in het leven van hun kroost. Samen beslissen over de toekomst van je kinderen, geïnteresseerd zijn in zijn/haar toekomst, mogelijkheden aanreiken en zorgen dat er ruimte is voor een openhartig gesprek tussen ouders en kinderen. Maar hoe? Misschien lukt het in het bijzijn van een derde persoon met dezelfde origine of achtergrond, een neutrale moderator of sociaal werker?

Beperkte taalbeheersing

We hebben het daarnet al even aangekaart: taal en de beperkte beheersing ervan. Volgens ons een tweede oorzaak van het falen van de doorstroming. Allochtonen spreken thuis en in hun omgeving te vaak te weinig Nederlands. Ze leren de taal enkel op school en niet in de omgang met anderen, niet in hun vrije tijd, als ze er ongedwongen mee zouden kunnen omgaan en een natuurlijker taalgevoel zouden kunnen creëren.

Volgens een recent rapport van de Cel Armoedebestrijding in Gent, dat veel aandacht schenkt aan de relatie tussen onderwijs en armoede, is onvoldoende taalbeheersing een van de grote oorzaken van schoolachterstand, een probleem dat zich vooral stelt bij nieuwe Belgen en immigranten.

En schoolachterstand verhoogt op zijn beurt het risico op armoede. Wat zegt het rapport? Over heel België hebben bij de etnisch-culturele minderheden vooral Turken en Marokkanen het moeilijk: 59 procent van de Turken en 55 procent van de Marokkanen leeft onder de armoedegrens. Cijfers zeggen niet alles, met statistieken kan je alles bewijzen, we kennen de clichés, maar in dit geval kun je er niet omheen. Een blik op de hedendaagse getto’s lijkt deze resultaten te staven.

Veel nieuwe Belgen en andere immigranten sluiten zich op die manier dus zonder het te beseffen uit van de mogelijkheden die dit land hen te bieden heeft. Ze leven op een eiland. Wat op microschaal hun ontwikkeling en die van hun kinderen in de weg staat, discrimineert op macroschaal hun hele gemeenschap. Ze stellen zichzelf als het ware achter. Van jongs af aan groeien die kinderen op met een taalachterstand die velen nooit meer goedmaken. Ze ploeteren veelal door de lagere en middelbare school en eindigen in het beroeps of de technische richtingen, als ze de schoolbanken al niet voortijdig verlaten. Daardoor is er maar een minieme doorstroming naar de wetenschapswereld, de media of het cultuurwezen…

Actieve deelname aan de maatschappij

Bovenop de geringe stimulans thuis en de daarmee gepaard gaande taalbeperktheid zien we een derde factor die hier sterk mee verbonden is: dat is de omgeving. Ouders moeten dus niet alleen op de overheid rekenen wat het opvoeden betreft, maar zelf die omgeving scheppen die hun kinderen aanspoort tot betere prestaties op school.

Dat milieu zien we in brede zin: motivatie van thuis uit, maar evenzeer vanuit de buurt waarin het gezin woont, vanuit familie, kennissen en vrienden. Als die kleine gemeenschap met dezelfde wortels, gewoontes en cultuur in zichzelf is gekeerd, zonder actieve deelname aan de eigenlijke maatschappij, dan is het moeilijk om je daarvan los te trekken en een andere toekomst te ambiëren.

Cognitief gedrag en isolement zijn in dit geval immers een segregerende combinatie. Je kopieert namelijk het leven dat je altijd rond je hebt gezien, het enige wat je kent, en blijft steken in je eigen kleine etnische gemeenschap, als op een eiland.

Wat gebeurt er als je aspiraties net iets verder reiken dan het plaatselijke stempellokaal, de fabriek waar al je vrienden werken of de pitazaak van je ouders? Dan heb je twee keuzes: je steekt die ambitie weg, als een droom die nooit zal uitkomen, of je kiest voor de moeilijke tweede optie en je gaat je horizon verbreden. Het komt in dat laatste geval meer dan geregeld voor dat een beloftevolle allochtone student wordt uitgesloten van zijn vrienden, waardoor hij genoodzaakt is andere kringen op te zoeken waar hij wel wordt begrepen en opgenomen in de groep.

Acting white

In de Verenigde Staten is er een verontrustende evolutie met betrekking tot dit fenomeen, waarvoor we in Vlaanderen misschien ook moeten beginnen op te letten. Daar duikt de term acting white steeds vaker op bij voornamelijk jonge Afro-Amerikanen.

Die uitdrukking is al onderwerp geweest van universitaire studies en heeft in het verleden zelfs reacties uitgelokt bij president Barack Obama. Acting white, letterlijk: je gedragen als een blanke, verwijst naar de houding van jongeren uit etnische minderheden die door middel van studies hogerop willen raken in de samenleving. Het zijn leerlingen die meer ambiëren dan het uitzichtloze leven van hun omgeving en net deze jongeren krijgen van hun vrienden en kennissen te horen dat wat ze doen verkeerd is, dat ze het gedrag kopiëren van de blanken, namelijk studeren.

En waarom? Enkel en alleen omdat ze eens een boek in hun handen nemen om iets bij te leren, om vooruit te raken in hun leven, om later een fatsoenlijke baan te hebben, een huis en een degelijk inkomen. Het is net alsof de omgeving zich beledigd voelt door de zoektocht van een ‘medestander’ naar een beter bestaan, hiermee insinuerend dat hun manier van leven minderwaardig is. Frappant aan heel die beschuldiging van acting white is dat het zich blijkbaar ook meer voordoet in geïntegreerde scholen dan in zogenaamde zwarte scholen, in de VS is dit zelfs letterlijk te nemen, waar bijna geen blanke leerlingen ingeschreven zijn.

Dit is iets wat, in een soort Belgische versie, eventueel kan overwaaien vanuit de VS, als de situatie niet verbetert. We kunnen enkel pleiten voor een betere geografische spreiding van allochtonen op het gebied van onderwijs en huisvesting om zulke zaken te vermijden.

Geen rolmodellen

Als laatste oorzaak van de minimale doorstroming van allochtonen naar het hoger onderwijs en van daaruit naar sectoren zoals de media en de wetenschap zouden we het gebrek aan rolmodellen willen aanhalen.

Naar wie kunnen deze jongeren opkijken en wie kunnen ze als voorbeeld nemen om te proberen iets te bereiken met hogere studies? We stellen vast dat er allochtone dokters zijn, advocaten, boekhouders, journalisten, managers, maar met hoeveel zijn ze, die witte raven?

Er is een evolutie, maar die verloopt traag. De eerste immigranten waren gastarbeiders in de mijnen en fabrieken. Daarna doken de eerste allochtone zelfstandigen op, eigenaars van pitazaken, restaurants, theehuizen. De volgende generatie kreeg/nam de kans om te studeren. Maar de rolmodellen die nu in zwang zijn, dringen het onderwijs naar de achtergrond.

Vraag maar rond naar bekende nieuwe Vlamingen. De antwoorden zijn zangers zoals Brahim en Hadise, sportlui zoals Fellaini en Kompany. Geen van hen die dat te danken heeft aan hogere studies. Ze hebben hun verdiensten, daar niet van, ze bieden als rolmodel vele allochtone jongeren een uitweg. Maar we wilden een lans breken voor meer hoger opgeleide nieuwe Belgen.

Misschien kunnen we een oproep doen aan de media om op zoek te gaan naar die witte raven, de dokters, advocaten, boekhouders en managers en hen een forum te bieden, wanneer ze weer een verklaring of interview nodig hebben van een expert. Die oproep geldt ook in tegenovergestelde richting: laat als allochtone hoger opgeleide weten dat je je ter beschikking stelt van de media als deskundige en vooral als rolmodel van jonge allochtone mediagebruikers.

Je hoeft niet gekrenkt of verontwaardigd te zijn, omdat je denkt dat ze je alleen willen opvoeren omdat je allochtoon bent en niet omwille van je kwaliteiten. Want zonder die kwaliteiten stond je nergens, kreeg je sowieso geen forum. Je kan bijvoorbeeld een president zijn en toevallig ook zwart. Ontken dus je achtergrond niet. Do the right thing. Het is nodig.

Dit zijn volgens ons vier belangrijke, samenhangende oorzaken van het geringe aantal hoger opgeleide nieuwe Belgen. Het zijn niet de enige factoren, maar ze springen duidelijk in het oog, en met een minimum aan inspanning zouden er veel problemen opgelost kunnen raken. Op zijn minst zou er al een begin van een uitkomst zijn. We hebben enkel de wilskracht nodig om er iets van te maken. Maar laten we duidelijk zijn: de bal ligt niet in het kamp van de overheid, maar in dat van de etnische minderheden.

Inan & Pinar Akbas
Inan Akbas is schrijver, uitgever en VRT-programmamedewerker.

Vegetal City

2009-10-21T10:33:00.000-07:00

Luc Schuiten - Vegetal City

2009-10-21T10:23:00.001-07:00

http://vegetalcity.net/index.html

Luc Schuiten is a visionary architect. Parallel to his professional career dedicated to the conception of highly respectful environmental housing estates, he imagines interfering in emblematic parts of the city and in its surroundings.

Committed in an ecological thought, concerned about the future of the planet and about the life conditions of the men to come, he dedicated a part of his activity to science fiction.

He has been drawing, without tiring, lots of projects, buoyed up by the worry for other types of life. A way of thinking that gave birth to a new architecture, based upon a poetic vision where invention and relation with nature occupy a predominant place. As well as for his brother François, with whom he co-operated for several books, drawing is a way to explore the futur possibilites.

2009-10-21T09:20:00.000-07:00

Claude Nicolas Ledoux (Dormans, 21 maart 1736 – Parijs, 19 november 1806) was een Franse architect. Hij ontwikkelde een strenge, monumentale stijl op basis van simpele geometrische motieven: cirkels, recht- en driehoeken, beter bekend als het Neoclassicisme, en schaduwen. Ledoux stond symbool voor het absolutisme.

Biografie

Ledoux werd geboren in Dormans-sur-Marne. Hij ontving een stipendium voor een studie aan het Collège de Beauvais in Paris, waar hij in 1749 begon. Vervolgens ging hij in de leer als graveur. Daarop volgde een periode van vier jaar in de provincies Bourgondië en Champagne. Rond 1765 bouwde hij kerken, bruggen en dorpsschooltjes, o.a. in Rolampont, Cruzy-le-Châtel en Fouvent-le-Haut. Tussen 1769 en 1771 verbleef hij in London, een belangrijke impuls voor zijn werk. In Parijs maakte hij naam als ontwerper van herenhuizen, o.a. voor de favoriet van Lodewijk XV, Madame du Barry. Dankzij haar kreeg hij veel overheidsopdrachten en werd een van de meest gevraagde architecten. Bij de villa Thélusson, ontworpen voor de weduwe van een Zwitserse bankier, was de toeloop zo groot, dat men overging tot het heffen van entreegelden.

Ledoux is een leerling van Blondel en Trouard. Hij bouwde in classicistische trant, geometrisch en zonder overbodige versieringen. Zijn belangrijkste ontwerpen zijn het plan voor een stad bij de zoutpannen van Arc-et-Sénans, het theater te Besançon, het kasteel van Bénouville bij Caen en de Enclosure du Fermier Général te Parijs. (Summa)

Men kan hem, ondanks zijn kennis van de archeologie, geen classicist noemen in de academische zin. Zij horen veeleer thuis in de rij der grote utopisten. Tot aan de revolutie is Ledoux een druk bezet modearchitect geweest. Zijn bouwwerken vormen de overgang van de Franse klassieken naar het classicisme. Vaak is erop gewezen dat hij al in zijn vroegste periode het barokke feodalisme de rug heeft toegekeerd en de nieuwe vorm van het type dobbelsteen naar voren heeft geschoven.
De meeste ontwerpen van de revolutie konden toen slechts op geringe schaal worden uitgevoerd. Boullée en Ledoux waren de voornaamste ontwerpers, maar hun projecten waren dusdanig tot geometrische en stereometrische vormen teruggebracht dat de technische mogelijkheden van die tijd te kort schoten. Hun voorlichtend nationalisme, hun wiskundige principes en hun neiging terug te grijpen op het oorspronkelijke - met een gedeeltelijk romantisch tempel - typeren de overgangsperiode van de revolutie, die een vermenging inhield van ideeën over de barok en de late barok. Deze architectuur is van groot belang en invloedrijk geweest voor Gilly, de baanbreker van het Duitse classicisme.

De zoutziederij
In 1771 werd hij gevolmachtigde voor de zoutmijnen in de Franche-Comté en LotharingenLedoux ontwikkelde tussen 1773 en 1779 elf pompeuze gebouwen voor de Koninklijke zoutziederij van Arc-et-Senans, tegenwoordig op de lijst van Werelderfgoedlijst. Zout was een winstgevend product en de gabelle een belangrijke belasting in het toenmalige Frankrijk. De werkplaats heeft geen schoorstenen, de rook ontsnapte via de dakkapellen. Er waren woningen voor de arbeiders met een gezamenlijke keuken. Het pekelwater werd aangevoerd via een houten pijpleiding van 23km lengte. Nadat de fabriek rond 1926 werd gesloten, zijn de gebouwen in de Tweede Wereldoorlog gebruikt als interneringskamp voor zigeuners. Zijn ontwerp voor een kanonnenfabriek is nooit uitgevoerd.

De belastingmuur
Ledoux was in 1784 de architect van de "muur van de belastingpachters" en bijbehorende gebouwen. Parijs werd tweeëneenhalf maal zo groot: van de Arc de Triomphe tot de Place de la Nation. Overigens was de nieuwe muur, 24 km lang en met zes torens, erg ruim bemeten. Aan de oostkant was nog maar weinig stedelijke bebouwing. Op het project kwam veel kritiek. Na twee jaar werd met de bouw gestopt omdat de bouw veel duurder werd, dan begroot. De ontwikkeling van luchtballons door de gebroeders Montgolfier in 1783, haalden de functie van de muur, het tegengaan van smokkel, volgens critici onderuit.
[bewerken] Nadagen

Tijdens de Franse revolutie viel Ledoux in ongenade, zat een jaar gevangen en had daarna nauwelijks nog bouwkundige opdrachten. Onder Napoleon Bonaparte werden de gehate tolpoorten van het Ancien Régime, die tijdens de Franse revolutie al zwaar beschadigd werden definitief gesloopt. Van de vijftig à zestig tolpoorten zijn er maar vier overgebleven. Daarnaast staat hij bekend als een utopist. Ledoux ontwierp een bordeel in de vorm van een fallus. In 1804 publiceerde hij zijn L'Architecture considerée sous le rapport de l'art, des moeurs et de la législation met briljante gravures.

Decumul

2009-06-23T06:12:00.000-07:00

Wat ik las in het Nieuwsblad vandaag:
"GENT - Als Sas van Rouveroij de toelating krijgt om te cumuleren, wordt hij de derde schepen van Open VLD die een nationaal mandaat combineert met een zitje in het schepencollege. Geert Versnick en Mathias De Clercq - de laatste sinds 2007 - combineren hun functie van OCMW-voorzitter of schepen al langer.
'En een cumul met een Vlaams mandaat is nog veel zinniger dan de combinatie met een kamerzitje', zegt Van Rouveroij nu. 'Vlaanderen is immers de belangrijkste bron van inkomsten voor de stad en de Vlaamse regels beïnvloeden voor een groot deel de manier waarop we de stad kunnen besturen.' (TOD)"

Ik ben volledig tegen cumulatie van politieke mandaten, Men moet de tijd hebben en middelen om zich volledig te kunnen engageren voor een bepaald niveau. Hoe meer mensen deelnemen bij het nemen van beslissingen, hoe meer ervaringen en visie aan bod komen, hoe gedragener een beslissing kan zijn. Zo zie ik democratie. Concentratie van beslissingsmacht naar een persoon toe vergroot de afhankelijkheid van die persoon van de politieke instellingen met als gevolg dat de verkozene minder tijd en geld heeft om nieuwe ervaringen en kennis op te doen om beslissingen te nemen. Vandaar dat het beter is dat een voldoende ruime en representatieve groep beslissingen neemt, ieder zich voldoende kan specialiseren en dit gecombineerd met regelmatige, inhoudelijke informatie-uitwisseling en discussie. Men zou moeten voorkomen dat politici een te afgesloten elite gaat vormen en ze de mogelijkheden krijgen en behouden om zich in het niet-politieke leven voldoende te blijven groeien, ontwikkelen. Die levens-wijsheid en -ervaring zijn van even groot belang dan de informatie verkregen uit politiek overleg of politieke besluitvorming.

Verzamelen van postjes en mandaten; vanuit eigenbelang... is schadelijk voor een open, zichzelf regulerende democratische besluitvorming.

Europese lijst vol diversiteit

2009-05-31T08:01:00.000-07:00

Schipdonkkanaal

2009-05-26T01:06:00.000-07:00

Investeer duurzaam in energie

2009-05-25T11:32:00.000-07:00

Wim van Biervliet op Actua TV

2009-05-22T10:50:00.000-07:00

zoon stelt vragen aan papa...

2009-05-22T10:39:00.000-07:00

koen en raf from Jan Bockaert on Vimeo.

Inge getuigd

2009-05-20T10:42:00.001-07:00

Doe de maatschappijtest

2009-05-20T10:39:00.000-07:00

vrije tribune: te lezen op www.knack.be

De Stemtest is onderdeel geworden van het verkiezingsritueel. Terwijl het echte stemgedrag voor veel Vlamingen een discrete aangelegenheid blijft, wordt het resultaat van de Stemtest lustig rondgebazuind én bekritiseerd. Als het resultaat 'klopt', dan is men tevreden. Komt men voor een verbazing te staan, wordt de test zelf in vraag gesteld. En kom je zoals zeer velen bij SLP of vroeger bij Spirit uit, ja, dan betekent dat volgens opiniemakers (sic) dat je eigenlijk geen mening hebt. Als jonge politici begrijpen we die tegenstrijdigheid niet: waarom zou een partij wiens standpunten blijkbaar aanleunen bij een behoorlijk deel van de bevolking geen relevantie (meer) hebben?

De verkiezingen van 2009 gaan over wat voor Vlaanderen en Europa we willen. Als kandidaten presenteren we hiervoor een sociaal-liberaal programma. Maar de inzet is evenzeer in welk politiek landschap we de komende legislatuur ingaan.

Het zijn immers partijen die het beleid vormgeven. Het is daarom belangrijk dat het parlement de samenleving weerspiegelt. Een partij is immers nooit een doel op zich, maar moet een draagvlak hebben. Maatschappelijke tendensen vertalen zich in politieke stromingen, niet omgekeerd. Maar het lijkt erop alsof nieuwe trends steeds minder getolereerd worden in de politiek of zelfs worden tegengewerkt.

Het kiessysteem speelt vooreerst een perverse rol. Onze kiesdrempel zou in landen als Nederland en Denemarken de helft van de parlementaire fracties uitroeien, met een enorme verschraling tot gevolg. Maar kleine partijen kunnen wel degelijk aan relevantie winnen. D66 haalde bij de vorige Nederlandse verkiezingen nauwelijks twee procent, maar is vandaag in peilingen groter dan VVD of SP. De Vlaamse politiek dreigt door het systeem evenwel te verworden tot een oligopolie waar een kleine krans aan partijen ten eeuwige dage samen de lakens uitdeelt.

De verzuiling, die we gelukkig op maatschappelijk gebied grotendeels hebben doorbroken, dreigt terug te keren. De recente gevallen van politieke zelfbediening op het vlak van partijfinanciering toont het gevaar aan van een gebrek aan een vitale democratie, waar kleinere (oppositie)partijen als klokkenluiders kunnen optreden. Natuurlijk kan politieke vernieuwing ook in traditionele partijen ontstaan, maar dat proces verloopt traag en kan gemakkelijk worden gefnuikt. Kijk hoe het Hugo Coveliers en Jean-Marie Dedecker is vergaan in de VLD, of hoe Erik De Bruyn op onvoorstelbare weerstand moet rekenen in de sp.a. Interne partijdiscussie wordt nauwelijks nog getolereerd.

Sociologen, zoals Luc Huyse in ons land, bezweren al jaren dat politieke partijen ontstaan op basis van maatschappelijke breuklijnen. Arbeid-kapitaal, confessioneel-vrijzinnig, enzovoort. Sommige daarvan kunnen als voorbijgestreefd worden beschouwd. Als Kathleen Van Brempt zegt dat Guy Verhofstadt welkom is in de socialistische fractie, dan zegt dat zeer veel over hun ideologische posities vandaag. Maar 'nieuwe' breuklijnen hebben aanleiding gegeven tot nieuwe partijen. Denk bijvoorbeeld aan ecologische partijen die uit een bekommernis voor het milieu zijn ontstaan. Of aan xenofobe partijen die zich in het debat over migratie hebben geprofileerd.

Maar maatschappelijke veranderingen mogen vandaag blijkbaar geen aanleiding meer geven tot politieke innovatie. Nieuwkomers als SLP of LDD moeten worden gestopt met het excuus dat 'politieke versnippering' slecht is. De maatschappelijke breuklijnen worden als het ware bevroren. Alsof er in het nieuwe millennium geen nieuwe uitdagingen op de voorgrond zijn gekomen, zoals de globalisering, de vergrijzing of de vertrouwenscrisis in de democratie.

Hierdoor ontstaat een situatie dat politiek niet langer de polsslag van de samenleving voelt, maar nieuwe problemen eigenlijk negeert. Geen wonder dat vervolgens het vertrouwen van mensen in politici keldert.

Welke breuklijnen ontbreken dan in de politiek? Ongetwijfeld is een nieuw gegeven dat het individualisme dominant aanwezig is bij de jongere generaties.

Jonge mensen willen vooral zelf zin kunnen geven aan hun leven, hun identiteit kunnen bepalen, en - ja, als het kan - veel geld verdienen en bepalen hoe en wanneer er een gezin wordt gesticht. Mensen willen initiatief nemen en eisen hun rechten op. De nieuwe generatie heeft geen boodschap aan gemoraliseer of betutteling van de overheid, maar wil zelf op de eigen, bescheiden manier bijdragen aan een betere wereld. De traditionele linkerzijde, met sp.a en Groen! en ook conservatieve partijen als CD&V bieden echter weinig antwoorden voor deze generatie van ontvoogde mensen.

De uitdaging voor de toekomst is of we iedereen deze individuele ontplooiingskansen kunnen bieden. Anders komen we immers in een politiek terecht die gericht is op een doorgeschoten eigenbelang, in collectief egoïsme zoals N-VA en VB dat belijden, of een LDD die in de staat de ultieme vijand ziet. De valse tegenstelling tussen vrijheid en rechtvaardigheid moet door progressief-liberalen worden ontmaskerd. De vraag is immers niet of we meer of minder overheid nodig hebben, maar wel hoe we betere staat kunnen realiseren die de vrijheid van iedereen bevordert. Dat maatschappelijk besef verdient een politieke vertaling die bij klassieke partijen niet gevonden kan worden. Dat maatschappelijk project heeft het recht om een rol te spelen in onze democratie.

Thomas Leys (2de Europa), Mohamed Ridouani (1ste Vlaams-Brabant), Pinar Akbas (1ste Limburg) en Neal Raes (1ste Brussel) zijn kandidaten voor de Sociaal-Liberale Partij (SLP) bij de aankomende verkiezingen.

2009-05-20T10:38:00.000-07:00

SLP tegen verbreding van SChipdonkkanaal

2009-05-14T02:58:00.000-07:00

De Sociaal-Liberale Partij (SLP) kant zich duidelijk tegen de verbreding van het Schipdonkkanaal dat Brugge met Gent verbindt.
De verbreding van het Schipdonkkanaal is noch (verkeers)economisch, noch ecologisch en sociaal goed te praten.
Vlaanderen heeft nood aan bedrijven met hoge toegevoegde waarde. Onze regio kan niet herleid worden tot een supertransportband van de Noordzee naar Duitsland en Oost-Europa.
Ons ecologisch erfgoed opofferen aan de eisen van reders en goederenbehandelaars is waanzin. De verbreding van het Schipdonkkanaal zal een prachtig stuk landbouw- en natuurgebied, met bovendien een hoge toeristische waarde, herleiden tot een watersnelweg die als een open wonde de streek zal verminken.
Van duurzame werkgelegenheid is met dit megalomaan project helemaal geen sprake. Opnieuw zullen goederen zonder enige behandeling op ons grondgebied zo snel mogelijk Vlaanderen verlaten zonder een meerwaarde te hebben gecreëerd
De SLP wil de haven van Zeebrugge niet blokkeren. Maar voor de SLP bestaan er genoeg alternatieven zoals de aanleg van nieuwe spoorverbindingen en de verdere ontwikkeling van de kustvaart.
Zo zijn de werken aan het 3de en 4de spoor tussen Gent en Brugge volop bezig, andere (vormingsstation Zwankendamme en bocht Ter Doest) zijn in voorbereiding. Daarmee voegt Infrabel na 20 jaar eindelijk de lang verwachte daad bij het woord.
Op de verwachte groei van de vrachtwagentrafiek van en naar de haven kan worden geanticipeerd door aanpassingen aan de bestaande weginfrastructuur.
Voor de Sociaal-Liberale Partij blijft een nieuwe kijk op havenontwikkeling essentieel. De SLP wil meer samenwerking tussen de havens in de regio én meer plaatselijke verwerking van goederen in plaats van loutere doorvoer.
Voor de SLP is de verbreding van het Schipdonkkanaal om méér dan één reden een brug te ver.

2009-05-09T04:40:00.000-07:00

2009-05-06T05:48:00.000-07:00

Riba, riba, riba, el mexicano ostendaise, moddergooier en populist eerste klas. Een partij met malcontenten, oportunistische overlopers, ... en andere niet nader te noemen adepten. Wees nu eens serieus, de vlaamse en belgische politiek zijn in complete crisis; en dat velen oprecht ontevreden zijn en een duidelijk signaal wensen te geven aan de huidige politieke klasse is zeer begrijpelijk maar stem nu eens op een constructief alternatief! Durven veranderen, Nu zeker!

Cradle to Cradle

2009-05-06T05:38:00.000-07:00

Uitdagingen voor de toekomst; met nieuwe visie en structuren inzake ecologie en economie kunnen we wereldwijd komen tot een hoog welvaartsniveau zonder desastreuze effecten op mens en milieu.

Cradle to Cradle is een nieuwe kijk op duurzaam ontwerpen, die naar voren is gebracht in het boek Cradle to Cradle: Remaking the Way We Make Things (2002) van William McDonough en Michael Braungart. Duurzame ontwikkeling is in 1987 door de commissie-Brundtland (in het Brundtland-rapport) gedefiniëerd als de ontwikkeling waarbij de huidige generatie in haar noden voorziet, zonder de mogelijkheden daartoe voor de volgende generatie te beperken. Het streven van de cradle to cradle (C2C) visie gaat verder; het voorzien in onze eigen noden en de toekomstige generaties van meer mogelijkheden voorzien. Probeer in plaats van minder slecht, goed te zijn.

Het boek is ook in het Nederlands vertaald onder de titel "Cradle to Cradle – Afval = voedsel"^[1].

Walter R. Stahel is eveneens een grondlegger van het Cradle to Cradle concept. Hij is een alumnus van de Eidgenössische Technische Hochschule (ETH) in Zürich, waar hij zijn architectendiploma kreeg in 1971. Hij is een van de oprichters van het Product-Life Instituut (sinds 1983). Hij zette zich af tegen het "cradle to grave" beginsel omdat dit nog steeds op end-of-pipe berustte. Stahel stond erop dat een echt duurzame oplossing gebruikt moest worden om duurzame goederen in een kringloop van "cradle back to cradle" te laten bestaan.

Cradle to Cradle (C2C)

De huidige methoden voor duurzame productontwikkeling, zoals o.a. een levenscyclusanalyse (LCA), richten zich op het beperken van de schadelijkheid van het product. Het product wordt hier gezien als de keten van ontstaan (winning van grondstoffen, productie), gebruik (energieverbruik en verbruik van hulpstoffen zoals waspoeder en benzine) en afdanking (hergebruik en stort). Het "minder slecht maken" van het product bestaat uit het kiezen van schonere grondstoffen, het zuiniger maken van het product in gebruik, en het optimaliseren voor recycling. Dit kan, ondanks wat de term recycling doet vermoeden, gezien worden als ontwerpen van wieg tot graf. De centrale gedachte van de cradle to cradle (wieg tot wieg) filosofie, is dat alle gebruikte materialen na hun leven in het ene product, nuttig kunnen worden ingezet in een ander product. Het eerste verschil met conventioneel hergebruik is dat er geen kwaliteitsverlies is, en geen restproducten die alsnog gestort worden. Deze kringloop wordt bedoeld met het motto: waste equals food.

Afval = voedsel

In het boek wordt de kersenboom als metafoor gebruikt om de ideale hergebruikcyclus te beschrijven. Het doel van de kersenboom is te voorzien in zijn eigen onderhoud en voedingsstoffen en het maken van nakomelingen. De mens doet dit sinds de industrialisatie door bedreigingen vanuit de natuur te verdringen, de grond en fauna uit te putten voor consumptie en het produceren van schadelijke bijproducten. De kersenboom biedt daarentegen habitat en voeding voor insecten en vogels, voedt de grond en zuivert de lucht. Om in onze behoeften te voorzien hebben we technische grondstoffen nodig zoals metalen, verdunners en andere stoffen die inherent niet in zo'n biologische cyclus terecht mogen komen. Enerzijds omdat het de biologische processen beschadigt, anderzijds omdat biologisch materiaal de kwaliteit van de technische grondstof vermindert. Om "waste equals food" te laten werken, moeten biologische en technische voedingsstoffen te scheiden zijn, en elk in een eigen cyclus worden herverwerkt.

Downcycling

Dit is de term die Braungart en McDonough gebruiken voor de meeste voorbeelden van recycling. Bij downcycling van een product verliest het product zijn oorspronkelijke waarde. Hierdoor gaat m.a.w. een stuk waarde van het product verloren. Het product komt terug als een minder product dan het oorspronkelijk was. Dit in tegenstelling tot waar Braungart en McDonough toe proberen te komen, zij proberen namelijk dingen te verbeteren door middel van recyling, of zoals zij dat noemen: upcyling. De dingen moeten op z'n minst hun oorspronkelijke waarde terug krijgen. Een krant is bijvoorbeeld hergebruikt papier, maar er kan niet worden gesproken van een cyclus waar het papier nog eens doorheen gaat. De krant is van grijzig papier dat snel slijt. Het grijzige is inkt die eerder op wit papier zat. Het witte papier is gebleekt met chloor en de inkt is gekleurd met zware metalen. Door het slijten van het krantenpapier komen deeltjes met chloor en zware metalen in de lucht. Na als krant te zijn verwerkt is het papier te vuil en giftig om nog eens als papier dienst te doen. Het is beter voor het milieu om het te storten en een nieuwe boom te vellen. Een ander voorbeeld is het reflectorpaaltje langs de weg, afwisselend gemaakt van oude petflessen of autobanden. De materialen waren op weg naar de stort, maar krijgen een tweede leven. Klinkt goed, maar in dat leven sijpelen zwavel en andere schadelijke stoffen de bodem in. Door de snelle degradatie van het laagwaardige materiaal onder UV-licht wordt het paaltje bros en vaal. Na enige tijd moet het paaltje worden vervangen en alsnog gestort. Het resultaat is dus niet de terugwinning van nuttig materiaal, maar de verspreiding van gifstoffen en het onbruikbaar maken van hoogwaardig materiaal. Een paaltje van hoogwaardige, hernieuwbare grondstoffen bestaat. Het lekt geen gif maar voedt de grond. Na gebruik hoeft het niet te worden opgehaald, het kan als voedsel worden ontleed door de berm. Dit paaltje is van hout.

Verantwoord omgaan met klimaatsverandering

2009-05-06T04:58:00.001-07:00

DE OPWARMING VAN DE AARDE EEN HALT TOE ROEPEN

We kunnen het nooit genoeg zeggen: als we niet snel onze uitstoot van CO₂ en andere broeikasgassen terugdringen, dan stijgen de temperaturen wereldwijd. De gevolgen zullen desastreus zijn: droogte, overstromingen, uitstervende diersoorten en grotere verspreiding van ziektes. Niet het soort planeet dat je graag aan je kinderen nalaat. Actie is dus geboden en wel meteen. Minder energie verspillen en schonere energie produceren zijn de kernwoorden. Maar de zorg voor onze planeet reikt verder. Ook de vervuiling moet aangepakt worden, bijvoorbeeld door de kost reeds bij de aankoop van een product aan te rekenen. (internalisering van de kosten)

Een belangrijke factor in de uitstoot van broeikasgassen zijn de energiecentrales op steenkool, stookolie en gas. We putten onze grondstoffen niet alleen aan een razendsnel tempo uit, we versterken er dus ook het broeikaseffect mee. De oplossing ligt niet in het bouwen van nieuwe kerncentrales. Ook uranium is immers een uitputbare bron van energie en het afval bedreigt nog duizenden jaren de volksgezondheid. Enkele een resolute keuze voor hernieuwbare energie biedt een duurzame oplossing. Niet enkel ecologische maar ook geostrategische overwegingen nopen naar nieuwe enegiebronnen; fossiele brandstoffen, en uranium komen voor het overgrote deel uit politiek onstabiele regio's buiten de Europese Unie.
1. Wij verwerpen de piste van de 4de generatie kerncentrales. De gefaseerde kernuitstap blijft behouden. In de plaats wordt de opwekking van hernieuwbare energie maximaal gestimuleerd, door wettelijke barrières weg te nemen, en door meer middelen te investeren in onderzoek en ontwikkeling. Op Europees vlak is er nood aan een bundeling van alle krachten in een verdrag rond hernieuwbare energie, EURENEW.
2. SLP is ook voorstander om het systeem van emissiehandel uit te breiden op grond van het ‘vervuiler-betaalt’-principe. Naast propere energie moet er op korte termijn ook meer werk gemaakt worden van een besparing op het gebruik van energie. Hoe lager het gebruik, hoe lager de factuur, maar ook hoe lager de uitstoot. Iedereen wint. Vooral de huishoudens hebben alle belang bij energiezuinige woningen. De overheid doet reeds heel wat inspanningen, maar die moeten verder gaan en vooral beter gecoördineerd worden. In Vlaanderen bestaan er vandaag meer dan 2.000 federale, Vlaamse, provinciale of gemeentelijke maatregelen die uitgaan van de overheid of de netbeheerder. Elk hebben ze een eigen reglement, en niet zelden overlappen ze elkaar. Dat is waanzin.
3. De Vlaamse overheid is exclusief bevoegd voor rationeel energiegebruik en dient het beleid daaromtrent dan ook te coördineren. Alle middelen die momenteel naar energiebesparing gaan, dienen te worden gecentraliseerd en uniform aangewend. De premies worden principieel toegekend bij de opmaak van een offerte en uitgekeerd voor het betalen van de factuur, zodat ze een maximaal ondersteunend en stimulerend effect hebben.
4. De beleidsfocus moet geleidelijk aan verschuiven van het promoten van milieuvriendelijke woningen, over de passiefwoning, naar het veranderen in productiewoningen. Een dergelijke woning staat zelf op milieuvriendelijke wijze in voor zijn elektriciteit en levert het overschot aan het elektriciteitsnetwerk. Dit netwerk wordt daarvoor voorzien op decentrale energieproductie. Bij nieuwbouw mag enkel nog een onafhankelijk ambtenaar de energieprestatiecertificaten afleveren. Bij renovatiewerken worden energieaudits gratis en verplicht ingevoerd.

Ook het verkeer via de weg, zowel van goederen als van mensen, zorgt voor een zware uitstoot van broeikasgassen, maar bijvoorbeeld ook van fijn stof. De files op onze wegen versterken dit nog, door het voortdurend versnellen en afremmen. We moeten dus minder verplaatsen, anders verplaatsen en vlotter verplaatsen.
5. We wensen het autogebruik te ontraden, niet het bezit ervan. De Verkeersbelasting wordt afgeschaft en in ruil hiervoor wordt de slimme kilometerheffing ingevoerd, op basis van milieueigenschappen van de wagen, het tijdstip en de plaats. De invoering gebeurt gefaseerd: eerst de vrachtwagens, nadien bestelwagens, bedrijfswagens en als laatste particuliere wagens.
6. Vlaanderen is een belangrijk logistiek centrum, maar onze wegen kunnen de toevoer aan vrachtwagens steeds moeilijker slikken. Slimme en zuinige logistiek via compacte goederenstromen zijn daarom noodzakelijk. Bedrijven met goederen die op eenzelfde manier logistiek behandeld worden, moeten beter samenwerken. Het bedrijfsleven initieert, de overheid stimuleert en coördineert, de wetenschap analyseert.

7. Het openbaar vervoer wordt verder geoptimaliseerd, met een groter aanbod (nachtnet) dat beter onderling op elkaar is afgestemd. Investeringen in hogesnelheidstreinen, lightrail en GEN vormen de prioriteit.
8. Het aanleggen van extra rijvakken of snelwegen is geen duurzame oplossing voor de problematiek van de files. Wel het versneld uitvoeren van de ontbrekende schakels tussen de bestaande wegen. De ring rond Brussel moet beter ontsloten worden en de maximumsnelheid op de ring beperkt tot 100 km/u. Door de inzet van spitsstroken, waarbij de pechstrook gecontroleerd wordt opengesteld voor verkeer op drukke momenten, en dynamisch verkeersmanagement kan men met de bestaande weginfrastructuur een hoger rendement halen.
De opwarming van het klimaat is niet de enige zorg voor wie oog heeft voor het milieu. Ook de vervuiling en bijhorende vernietiging van de biodiversiteit vereisen onze blijvende aandacht.
9. “De vervuiler betaalt” blijft een belangrijk uitgangspunt. Maar bestraffen achteraf is vijgen na Pasen. Bovendien kan de vervuiler vaak niet opgespoord worden. Het is dus verstandiger om de kost voordien al aan te rekenen. Dat is wat men de internalisering van de milieukost noemt. Door bij de levering van een goed of dienst al in de prijs ervan rekening te houden met de impact op het milieu, ontraad je het gebruik van vervuilende goederen of diensten en voorkom je dat de vervuiler zijn verantwoordelijkheid ontloopt. De financiële opbrengst hiervan moet ook effectief gaan naar het bestrijden van de vervuiling en dient niet als verkapte belastingverhoging.
10. Het herstel van de biodiversiteit is een prioriteit, door de aanleg van meer natuurgebied en bossen. Een deel daarvan moet gesloten blijven voor het publiek, omdat de impact van recreatieve activiteiten niet gering is.

DURVEN VERANDEREN NU ZEKER

2009-05-06T01:29:00.000-07:00

http://www.youtube.com/watch?v=j6hEHJSpJNQ

2009-03-28T08:27:00.000-07:00

beelden bij voorgaand bericht.

Rabottorens gaan dan toch tegen de vlakte => een ideetje

2009-03-28T08:12:00.000-07:00

Rabottorens gaan dan toch tegen de vlakte

vrijdag 27 maart 2009

Zo’n 840 bewoners moeten hun appartement verlaten

De drie Gentse Rabottorens worden gesloopt. Voor de 840 bewoners kan nog rustig een oplossing gezocht worden. De eerste toren wordt pas in 2012 neergehaald.
Het bestuur van de sociale huisvestingsmaatschappij WoninGent heeft de knoop doorgehakt: de bekende en omstreden appartementstorens aan het Rabot worden afgebroken. Dat gebeurt in fasen, zodat alle bewoners opnieuw gehuisvest kunnen worden. Dat wordt een enorme operatie. In de torens zijn er immers 572 appartementen, samen goed voor zo’n 840 bewoners. Voor de begeleiding van de bewoners is al een extra kracht in dienst genomen. WoninGent wil alle bewoners goed opvangen en ruim de tijd geven om te verhuizen. Meer commentaar wilde het bestuur gisteren niet geven. Zaterdag is een infovergadering voor de bewoners geplan

Goed en wel; maar wat komt er in de plaats...
enige tijd geleden heb ik daar een conceptplannetje voor gemaakt... een plan waarbij de bewoning in de Rabotwijk wordt vernieuwd, waarbij ruime duurzame meergezinswoningen in de plaats komen van de meestal half verloederde rijhuizen met tuintjes vol koterijen. de straat wordt geen grote parkeerzone maar wordt zoveel als mogelijks ondergronds gestoken, straten worden groen, en gezellig om te spelen en te flaneren. Het stedenbouwkundig concept is traditioneel maar duidelijk stedelijk. tevens kan je opmerken dat een deel van de Lieve doorheen de Rabotbiijk wordt gereconstrueerd.

Stem op grote partijen

2009-03-22T17:37:00.000-07:00

Stem op grote partijen!

7 REDENEN OM OP 7 JUNI ZEKER OP ÉÉN VAN DE DRIE GROTE POLITIEKE PARTIJEN TE STEMMEN:

>>>Ze hebben de waarheid in pacht

CD&V, Open VLD en sp.a bezweren de mensen al decennialang - en ongegeneerd - dat ze de waarheid in pacht hebben. De huidige crisis maakt pijnlijk duidelijk hoezeer dit gelogen is.

Ons land vormt een budgettair kerkhof, met een torenhoge staatsschuld die zonder blikken of blozen wordt doorgeschoven naar de jongeren van vandaag en morgen. Enkel de grote politieke partijen durven nog stellen dat ons vroeger zo geroemde model van sociale zekerheid beantwoordt aan de noden van vandaag en morgen. Ook de ernst van de klimaatcrisis wordt cynisch onder mat geschoven: groene marketing moet maar volstaan, van groen beleid is geen sprake.

De mensen een rad voor de ogen draaien of samen met ons de toekomst met open vizier tegemoet gaan? Durven we veranderen? U beslist mee >>>

>>>Nu zeker

De grote partijen zeggen dat het ‘nu zeker' nodig is om nog maar eens op hen te stemmen.

Om de begroting nog verder te laten ontsporen? Om te plooien voor het conservatisme van de macht van de zuilen en het onrechtvaardige indexsysteem verder op zijn beloop te laten? Om het de steeds toenemende groep van nieuw samengestelde gezinnen moeilijk te maken met achterhaalde wetten? Om nog meer duur speelgoed te kopen waar onze jongens nooit mee aan de slag zullen? Om ...?

We staan voor een fundamentele tweesprong. Ofwel komt er nog maar eens ‘meer van hetzelfde'. Ofwel durft u kiezen voor SLP en een radicaal nieuw elan.
Durven we veranderen? U beslist mee>>>

>>>Ze kibbelen prachtig

De grote partijen gedragen zich voortdurend als kibbelende kinderen. Van dat geruzie wordt niemand beter. Integendeel, het verlamt elke vorm van toekomstgericht beleid.

Nog de avond van de verkiezingen zelf start de campagne voor de volgende verkiezingen: van dit trieste schouwspel zijn we nu al jarenlang getuige. De andere(n) beletten om te scoren (in een spel dat niemand nog begrijpt): daar schijnt het de grote partijen in de eerste plaats om te doen. De waan van de dag regeert, de media spelen dat spel gretig mee. Een betere voedingsbodem voor populisme is nauwelijks denkbaar. En dat terwijl er nood is aan een fundamenteel debat over waar het nu naar toe moet.

Grote partijen als kibbelende kinderen? Of een kleinere politieke partij met een volwassen visie? Durven we veranderen? U beslist mee >>>

>>> Het zijn toch allemaal dezelfde

Politiek draait om meningsverschillen. Elke partij wil de toekomst anders vorm geven. Je keuze is dus van groot belang. Maar over één zaak zijn de grote partijen het wel eens: De kleintjes moeten eruit.

Want kleinere politieke partijen zouden het wel eens anders durven doen. Kleinere politieke partijen zouden het ‘ons-kent-ons'-verhaal wel eens durven doorbreken. Kleinere politieke partijen zouden het spel van de politieke benoemingen en de achterkamers wel eens achter zich durven laten. En zo de machtsbasis van de grote partijen onderuit kunnen halen. De kiesdrempel moet nieuwe politieke stromingen de weg naar het parlement versperren.

Nog meer krediet geven aan de grote politieke partijen? Of durven kiezen voor een kentering? Durven we veranderen? U beslist mee >>>

>>> Ze geven het door van vader op zoon

Grote politieke partijen geven het door van vader op zoon. Of van vader op dochter. Zonen & dochters als nieuwe BV's, bij gratie van de media.

Macht op basis van afkomst: als radicaal-democraten is het niet ons ding. Toch kan het in een democratie als de onze waar het niet de kiezers, maar de politieke partijen zijn die bepalen wie in het parlement terecht komt. Natuurlijk kunnen ook zonen en dochters van bekende politici kwaliteit in huis hebben. Maar de slinger bij de grote politieke partijen slaat vandaag wel heel ver door. Want zelfs inwerken, groeien en opwerken: het hoort er niet meer bij. De lijsttrekker van Open VLD in Oost-Vlaanderen voor de Vlaamse verkiezingen van 7 juni zal 25 jaar jong zijn, maar toch al ‘ex-senator'. Geparachuteerd door de partijtop en daardoor monddood nog voor het allemaal goed en wel begonnen is. Hij vormt helaas geen alleenstaand geval.

Kiezen voor bekende koppen? Of kiezen voor ideeën? Durven we veranderen? U beslist mee >>>

>>> De rest deugt toch niet

Een stem voor ons of anders de chaos: met dat schrikbeeld ronselen de grote politieke partijen maar wat graag stemmen. Alsof kiezers enkel maar kunnen kiezen tussen traditionele machtspartijen en rechts-populistische partijen.

De antipolitiek viert hoogtij in ons land. Niet verwonderlijk, na de beschamende vertoning waarvan we de afgelopen twee jaar getuige zijn geweest. De grote politieke partijen doen er dus vooral goed aan om de hand in eigen boezem te steken. Natuurlijk biedt het rechts-populisme van LDD en VB geen oplossingen voor de problemen waarin de grote politieke partijen ons land hebben gestort. Tot welke chaos onrealistische en populistische verkiezingsbeloften kunnen leiden, hebben CD&V en N-VA ons trouwens zelf al voldoende duidelijk gemaakt.

Verkiezingscampagnes met ongeloofwaardige beloftes en populistische oplossingen of andere oplossingen die misschien niet sloganesk zijn maar wel resultaatgericht. Durven we veranderen? U beslist mee.

>>> Ze zijn goed bezig

CD&V, Open VLD en sp.a bezweren de mensen al decennialang - en ongegeneerd - dat ze goed bezig zijn. De huidige crisis maakt pijnlijk duidelijk hoezeer dit gelogen is.

Ons land vormt een budgettair kerkhof, met een torenhoge staatsschuld die zonder blikken of blozen wordt doorgeschoven naar de jongeren van vandaag en morgen. Enkel de grote politieke partijen durven nog stellen dat ons vroeger zo geroemde model van sociale zekerheid beantwoordt aan de noden van vandaag en morgen. Ook de ernst van de klimaatcrisis wordt cynisch onder mat geschoven: groene marketing moet maar volstaan, van groen beleid is geen sprake.

De mensen een rad voor de ogen draaien of samen met ons de toekomst met open vizier tegemoet gaan? Durven we veranderen? U beslist mee >>>

>>> Durven veranderen

Het sociaal-liberale verhaal van SLP bestaat uit een pragmatisch en uitgebalanceerd politiek programma dat u op deze website helemaal kan ontdekken. We voelen niet de behoefte om wie dan ook naar de mond te praten. We verbloemen niet dat we als regio en als land voor moeilijke keuzes staan (denk aan de dringende nood aan een tweede generatiepact) die evenwel onontkoombaar zijn willen we de volgende generaties niet opzadelen met een onverantwoord hoge historische schuld. Ons verhaal is geen verhaal van politieke marketing. Het is geen verhaal van bekende koppen. Laat staan van populisme. Maar het is wel een verhaal van oplossingen. Echte oplossingen. Resultaatgericht. Misschien is het daarom ook net wat moeilijker aan de man of vrouw te brengen. Maar we geloven waar we voor staan. En zijn ervan overtuigd een uitermate progressieve visie in huis te hebben die Vlaanderen kan leiden naar betere tijden.

De uitdaging is duidelijk dus voor 7 juni. Durven we veranderen? U beslist mee! >>>

2009-03-22T17:13:00.000-07:00

Een schilderij met het thema, de eerste trein vanuit het Zuidstation te Gent; een panorama over de Muinkmeersen.
Vandaag ligt hier het Zuidpark (officieel: Koning Albert I park) , de oost-en westzijde zijn verkaveld.

Economische democratie

2009-03-22T16:51:00.000-07:00

Economische democratie

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Economische democratie is een systeem waarin economische beslissingen op een democratische manier genomen worden. Economische democratie staat daarmee tegenover de uitgangspunten van het liberale kapitalisme, waarin beslissingen genomen worden door de particuliere eigenaars van grondstoffen en productiemiddelen (fabrieken enz.) volgens het principe one dollar, one vote: de stemverdeling is gebaseerd op de verdeling van aandelen.

Volgens voorstanders van economische democratie is deze noodzakelijk om een ware democratie te vormen: de politieke democratie wordt in andere systemen verstoord door de politieke macht van eigenaren, vooral multinationals en andere grote bedrijven.

Tegenstanders van economische democratie wijzen op een vermeend gebrek aan economisch inzicht bij anderen dan geschoolde economen en ondernemers; soortgelijke argumenten werden eerder op het politieke vlak gebruikt tegen het algemeen kiesrecht en het vrouwenkiesrecht.

omstandige engelstalige omschrijving van dit artikel vind u hier >>>

Egypte of Rome?

2009-03-22T07:49:00.000-07:00

2009-03-22T07:40:00.000-07:00

Enkele jaren geleden maakte ik dit gevelplannetje van de westzijde van het Sint-Pietersplein te Gent. Een oefeningetje in een ensemble in klassieke architectuur, met een inzet waar je de Sint-Amandsstraat ziet.

Humanisme als beginsel

2009-03-16T04:40:00.000-07:00

Humanisme

Uit Wikipedia, de vrije encyclopedie

Onder het hedendaagse humanisme wordt een levensbeschouwing verstaan die de mens centraal stelt en uitgaat van de waarde van de mens (Latijn: humanus = 'menselijk').^[1] Tijdens de Renaissance waren er veel geleerden die pas in de 19e eeuw "humanisten" werden genoemd. Dit woord werd afgeleid van het Italiaanse umanista = "docent Latijnse letteren" of humaniora. Deze geleerden meenden dat door een vernieuwde studie van de Griekse en Romeinse klassieken de westerse beschaving tot op haar bronnen kon worden teruggevoerd. In deze oudste betekenis is het humanisme een historisch fenomeen. Als levensbeschouwing ziet het hedendaagse humanisme zichzelf als de erfgenaam van een verandering van het wereldbeeld die door de Renaissance-humanisten werd ingezet, zowel op intellectueel als op religieus terrein. De invloed van zijn humanitaire en seculiere gedachtegoed op het socialisme en het liberalisme is groot, terwijl het humanisme zelf als georganiseerde levensbeschouwing geen grote aanhang heeft.

==> De grondslag van het sociaal-liberalisme wat mij betreft!

Kenmerken

Het moderne humanisme is een niet-godsdienstig levens- en wereldbeeld. Het humanisme definieert zelf geen opperwezen. In de praktijk blijkt het humanisme een inspiratiebron zowel voor mensen die niet geloven in het bestaan van goden als voor mensen die wel in een god of in goden geloven.

Humanisme stelt de waardigheid van de mens centraal. Als levensbeschouwing legt het humanisme de nadruk op vorming (Bildung), rede, redelijkheid en wereldburgerschap. Het humanisme combineert individuele ontwikkeling met een politiek-ethisch streven naar humaniteit, dat wil zeggen: menselijkheid. Een betekenisvol, zinvol leven wordt volgens het humanisme in deze combinatie gevonden. Sleutelwoorden van het humanisme zijn zelfontplooiing en -ontwikkeling, autonomie (in de betekenis van vrijheid en het streven naar een goed en mooi leven), verantwoordelijkheid, kritisch denken, gelijkwaardigheid en humaniteit.

Kant omschrijft verlichting als "Ausgang des Menschen aus seiner selbstverschuldeten Unmündigkeit" (de overwinning van de mens op zijn onmondigheid waaraan hij zelf schuldig is). Naast de Verlichting, heeft het humanisme haar wortels in de Renaissance die zelf teruggrepen op de klassieke culturen.

Geschiedenis

Het moderne humanisme zoekt haar geestverwanten tot ver in de klassieke oudheid. In de Griekse Oudheid waren er al denkers die humanistische trekken vertoonden. Eén daarvan was Socrates. Socrates (470-399 v.Chr.) was de eerste van de drie invloedrijkste filosofen (naast Plato en Aristoteles). Hij vond het heel belangrijk dat mensen zelf nadachten over het leven. Volgens hem moet je steeds vragen durven stellen bij alles wat je tegenkomt in de werkelijkheid. Vertrouwen op je eigen verstand is daarbij belangrijker dan geloof in god of goden. Voor die laatste opvatting werd hij aangeklaagd en ter dood veroordeeld.

In de 14e eeuw kregen enkele Italiaanse wetenschappers belangstelling voor de Klassieke Oudheid. Zij meenden dat de beschaving in de klassieke letteren een hoogtepunt had bereikt en stelden zich als eerste doel het middeleeuwse kerklatijn dat voor het uitdragen van het geloof werd gehanteerd te bestrijden, door terug te keren tot de oorspronkelijke bronnen. Ook hechtten ze belang aan het zelf interpreteren van het geloof en waren ze kritisch op dogmatische vormen van religiositeit. Renaissance-humanisten waren zeker geen atheïsten; menselijke zelfontplooiing en religie gingen voor hen samen. Hoewel de Renaissance-humanisten zeker niet allemaal hetzelfde dachten, kan gezegd worden dat ze allen de nadruk legden op de waardigheid van de mens, op ontwikkeling en vorming, op het belang van het individu en een afkeer hadden van dogmatiek. Nieuwe denkbeelden maakten zich los van enkele vroeg-christelijke dogma's, maar bleven op christelijke leest geschoeid. Renaissance-humanisten waren overwegend vrij praktisch georiënteerd. Ze hielden zich bezig met levensvragen en alledaagse thema's. Hoewel Matteo Palmieri niet één van de belangrijkste humanisten was, geeft zijn werk een duidelijk inzicht in het oordeel van de humanisten over de aan de Renaissance voorafgaande periode.

Pas tijdens de 18e eeuwse Verlichting ontwikkelde zich een intellectuele levenshouding waarin de rede en de zintuiglijke waarneming centraal gingen staan en waarheid gestaafd moest kunnen worden door bewijzen en niet meer alleen beantwoord hoefde te worden door de Kerk, traditie of geloof. Tijdens deze periode bereikte de ontwikkeling van als humanistisch te bestempelen waarden een nieuw hoogtepunt. Vaak ging dit hand in hand met impulsen aan de opkomende natuurwetenschappen. Je zou kunnen zeggen dat de Verlichting staat voor de rede en wetenschappelijk onderzoek, en de Renaissance-humanisten meer nadruk legden op vorming, wellevendheid, eruditie, cultuur, esthiek en redelijkheid. Beide elementen zijn terug te vinden in het hedendaags humanisme.

In Noord-Europa begon de opkomst van het humanisme in de 14e eeuw in diverse steden in Overijssel en Groningen: Deventer, Zwolle, Kampen en Groningen, met als grondslag de Moderne devotie. Rudolf Agricola was de grondlegger van het humanisme in Noord-Europa.

De verspreiding van deze nieuwe denkbeelden - en waarden - werd vergemakkelijkt door het gebruik van papier in plaats van het dure en broze perkament en door de uitvinding van de boekdrukkunst. Deze ontwikkeling bleef aanvankelijk beperkt tot een kleine intellectuele elite en zou pas met de protestantse reformatie de bredere lagen van het volk bereiken.

De protestantse reformatie is gestimuleerd door de door humanisten op gang gebrachte interesse in de oorspronkelijke geschreven bronnen, waaronder die van de bijbel. Toch bleven vele humanisten trouw aan de Rooms-Katholieke kerk.

Enkele bekende filologen die tot de vertegenwoordigers van het Renaissance-humanisme gerekend kunnen worden zijn Petrarca en Boccaccio. Het bekendste werk van Boccaccio is Decamerone, een cyclus van 100 verhalen verteld door 10 reisgenoten. Ook de Nederlander Erasmus, die in Leuven het Collegium Trilingue stichtte, wordt tot de humanisten gerekend. Hij had veel kritiek op de katholieke kerk van zijn tijd, maar ging niet mee met protestantse reformatie. Hij polemiseerde met Martin Luther over de vrije wil van de mens. Andere bekende humanisten zijn terug te vinden in De humanistische canon^[2].

Het Renaissance-humanisme had een positieve instelling ten aanzien van empirisch onderzoek. Dit kwam onder meer tot uiting in het werk van de volgende wetenschappers:

de Pool Nicolaus Copernicus die het heliocentrisme bewees, waarmee hij het hele westerse wereldbeeld beïnvloedde.
Andreas Vesalius, de lijfarts van Karel V en Filips II. Hij begon met vivisectie en dissectie van lijken van mens en dier, waarvan hij nauwkeurig verslag deed. Hij was de grondlegger van de anatomie;
Gerardus Mercator, de cartograaf die de naar hem genoemde cilindrische mercatorprojectie uitvond; in de tijd van de intercontinentale ontdekkingsreizen kwam die goed van pas.
de naar de noordelijke Nederlanden uitgeweken Vlaming Simon Stevin, die het decimale stelsel en ook innvovaties in de vestingbouw realiseerde.
de Italiaan Leonardo da Vinci was wellicht de grootste renaissance-humanist. Hij blonk uit op zowel wetenschappelijk als artistiek gebied. Daarom benaderde hij het dichtst het humanistische ideaalbeeld van de homo universalis.

concept stadsvernieuwing Gent Noord

2009-02-22T07:15:00.001-08:00

hier een eerste blik op stadsvernieuwingsproject Gent Noord dat op deze blog verder zal uitgewerkt worden. Alvast een eerste blik. foto is zicht op Rabotwijk (boven links) en Brugse Poort (rechts), nieuwe pleinen en parken, een tikkeltje invloed van Haussmann die Parijs eind negentiende eeuw heeft omgeploegd. Maar vooral een ontwerp waar de straten veroverd zijn door de zachte weggebruikers, straten omgetoverd zijn tot gezellige ontmoetingsplaatsen; en waar ruime, kwalitatieve maar betaalbare woningen zijn voorzien.

concept voor Dampoortstation in Gent

2009-02-22T05:08:00.000-08:00

Gent Dampoort, door zijn brug over het Octrooiplein, een kenmerkende poort tot het centrum van Gent. Weliswaar ook een verkeersknooppunt dat vaak in de war zit. Al jaren wachten we op een ondertunneling en ontwarring van dit knooppunt. enige tijden geleden maakte ik deze "schets"; een groot plein, een ontmoetingsplaats met veel groen.waar de spoorviaduct en aphoteek Vooruit als monumenten meer uitstraling geven aan dit plein. De hele geveloppervlakte van het plein zouden moeten herwerkt worden....
tis maar een ideetje hé.

In de toekomst zal je hier meer uitgebreide plannen van mij kunnen verwachten.